Seleccionar una pagina

Totes los articles ligats a "poesia"

Paulina Kamakine

Lou Petìt Ausèth, es lo doble poetic de la lingüista barrutlaira Pauline Kamakine. La poetessa bigordana que benlèu l’avètz coneguda per sas publicacions dins las revistas Òc e País Gascons, o per lo blòg de viatge Sors du Bureau es a bastir son nisador : lo site web Lengas e Culturas. I recampa totes sos escrits e activitats literàrias. Un site d’espepissar menimosament, que, l’autora gascona o tòrna dire sovent, cal prene lo temps. L’Aucelèt engatjada per gardar e espandir la lenga es tanben al cap d’un projècte estrambordant d’antologia de la poesia d’òc al femenin. Rescontre ambe un ausèth que coneis pas las termièras geograficas nimai lingüisticas.

Ne legir mai

Prosper Estieu (1869-1939)

Dins son poèma A la memoria de Prosper Estieu (Lo Gai Saber, n°185-188, 1940, tornat prene dins Rythmes et cadences), Loïsa Paulin lo saluda a sa mòrt, tanplan coma son « cant de revòlta e de glòria » :

« L’Ange negre a fregat una ala / Espandida sul meu païs / Auziràs plus, Terra mairala, / Son trefoliment cantadis. »

Ne legir mai

Jansemin, poèta doblidat ?

Jansemin es un poèta agenés del sègle XIX. Nascut dins un ostal paure de la carrièra dels Carretièrs a Agen. Aprenguèt a escriure e a legir amb un regent de la familha que li fasiá l’ensenhament a gràtis. Se trobèt èsser un escolan fòrça intelligent que menava cada mes a l’ostal la crotz d’onor, çò que li permetèt aprèp de dintrar al Seminari. Puèi aprenguèt lo mestièr de perruquièr e comencèt a escriure dins l’ostal que crompèt al Gravier amb sa femna, Magnounet.

Ne legir mai

Mary-Lafon (La Francesa, 1810 – Montalban, 1884)

Jean-Bernard Lafon a l’estat civil, d’escais-nom lo « Michelet del Miègjorn », escriu al ser de sa vida : “Aviái tot sacrificat al Miègjorn, e, amai que n’aja pas jamai testimoniat la mendre reconeissença a son istorian, contunhavi l’òbra entrepresa sens broncar d’un pas.” En efièch, l’òbra es la d’un poligraf d’amplor que botèt al còr de son trabalh sa traduccion (1868) de la Cançon de la Crosada (a costat del Roman de Jaufré, 1855, de Fierabras, 1856, de la primièra partida de Flamenca, 1860.

Ne legir mai

Dètz ans de literatura occitana : un pichòt viatge de papier…

Dètz ans de Diari son dètz ans de trabalh amb la lenga e lei mòts, de milierats de paraulas qu’assajan de dire la vida d’uèi, en òc. Dètz ans de cronicas, de legidas, de retorns sus de libres que nos marquèron. Es tanben una escasença bèla de tornar sus dètz annadas de creacion literària occitana, entre poesia e pròsa, au ritme dei votz que nos toquèron.

Ne legir mai

Aubritud

I a, dins la recèrca d’intemporalitat del poèta, d’unes imatges constants e recurrents. L’arbre n’es un, tanplan en çò de l’occitanista. Simbòl a l’encòp de la ligason entre la tèrra e lo cèl, de la permanéncia, es tanben per l’occitanista lo simbòl de la resisténcia.

Ne legir mai
Cargament

M’aboni !

Far un don al Diari

Lo Diari, coma tota la premsa emai la premsa occitana, patís d'una situacion malaisida. Aquí vos perpausam de sosténer la cultura en occitan. Cada don compta !

Anóncia

Los darrièrs clips

Cargament...

La letra del Diari

Soscrivètz a nòstra letra d'informacions !

Soscrivètz a nòstra letra d'informacions !

Vos prepausam de vos abonar, en dos clics, a una letra regulara que vos tendrà assabentat·da de las sortidas dels novèls Diaris papièrs e de la publicacion d'articles novèls.

Avètz soscrich amb succès !