Seleccionar una pagina

Critica literària

Criticas e cronicas de las darrièras parucions.

Marcovaldo o Las sasons en vila

Aquela òbra de Italo Calvino (15/10/1923-19/09/1985) foguèt publicada pel primièr còp en 1963 a Turin amb lo títol Marcovaldo ovvero le stagioni in città.
Son vint contes que se debanan pendent cinc ans e las quatre sasons. Son plens de fantasiá e de poesia mas la tonalitat es estranha, de còps que i a un pauc fantastica. Senhorejan totjorn la generositat e lo sorire (mai que lo rire) dins la critica dels umans coma de la pollucion lumenosa dins la vila (Luna e GNAC) e la satira agredoça de l’individualisme e lo retrach ironic de la societat de consum : Marcovaldo al supermercat o Los enfants de l’Òme Nadal.

Ne legir mai

D’entre tant, quauques uns

De las figuras de son vilatge natal de Vic, pròche de Lemòtges, s’inspirèt l’autora Monica Sarrasin, per recampar aqueles uèch retraches, uèch personatges ordinaris, passionants, pertocants, dins D’entre tant, quauques uns.

Ne legir mai

Florian Vernet, triptic ovni

Florian Vernet sembla aver bastit un triptic, amb tres romans que son d’ovnis dins la creacion literària occitana, al biais de Jheronimus Bosch amb j@rdindelasdelicias.com, seguit de La Nau dels fòls. Mas s’acabariá per Cachavièlha psicomotritz, dins aquel esperit, coma una cançon de Dylan ? O la creacion aurà jamai de fin ? O podèm esperar.

Ne legir mai

Cévennes - Cevenas

Ne’n va dei libres tant coma deis òmes, an, de còps, drech a una segonda vida. L’obratge Cévennes dau poèta Francis Combes (conegut per seis activitats multiplas coma editor, critic, traductor, assagista e jornalista) èra agotat dempuèi d’annadas. Lo rescòntre amb Aurelià Lassaca que propausèt un trabalh de revirada occitana foguèt l’escasença de tornar editar lo tèxte.

Ne legir mai

L'occitan refractari

I auriá un « misteri Melhau » ? Daus uns còps, zo podriam pensar, tant l’artista, que ‘chabet per representar lo Lemosin dins tot lo demai dau monde occitan es tanben un òme discret, mesurat, que pòrta coma cultura la pudor de sa gent.

Ne legir mai

Lo dire e l’escriure, Jòrgi Gròs

De la paraula orala a la paraula escricha e dins l’autre sens… Dins un vai-e-vèni perpetuau entre lo vèrbe dich e lo mòt de tencha, entre la vibracion d’aire e lo dessenh sus papier o, ara, la traça numerica sus un ecran : aicí se plaça, segurament, la literatura. E devèm apondre l’escambi, lo dialògue que s’establís entre leis òmes, de còps en delai dau temps, mercés a la transmission dei paraulas e dei tèxtes. Lo cònte es una sòrga, l’art de racontar, de recuperar e difusar lo dire de l’autre per lo faire sieu, es tanben en delai de tot egocentrisme, un retorn a la paraula collectiva, bessai ? Encara que…

Ne legir mai

M’aboni !

Anóncia

Los darrièrs clips

Cargament...

La letra del Diari

Soscrivètz a nòstra letra d'informacions !

Soscrivètz a nòstra letra d'informacions !

Vos prepausam de vos abonar, en dos clics, a una letra regulara que vos tendrà assabentat·da de las sortidas dels novèls Diaris papièrs e de la publicacion d'articles novèls.

Avètz soscrich amb succès !