Seleccionar una pagina

Critica literària

Criticas e cronicas de las darrièras parucions.

De la partida clandestina... a la professionalizacion

L’enveja de vos parlar de rugbi a XIII venguèt tre la lectura de La Partida Clandestina de Frederic Vouland. L’autor, tretzista convençut, fa lo retrait passionat del seu rugbi a travèrs una ficcion que se debana jos l’ocupacion alemanda, un encastre istoric tragic per la disciplina e sos adèptes, que Vichei aviá enebit lo XIII !

Ne legir mai

Lo Mandarin

Teodoro es un emplegat modèl del ministèri de l’Interior a Lisbona. Aquel secretari del Conselh de Ministres del Reialme es un òme modèst, ordinari, que viu en tota simplicitat amb dos companhs dins la pension de familha de dòna Augusta, veusa d’un major.

Ne legir mai

Setòrias

Lo títol d’aqueu tresen recuelh de Frederic Fijac fa de la vila de Seta un pòrt poetic, un luec per parlar au mond, mai tanben per l’escotar, dins sei trantalhs modèrnes, seis erranças. Seta, luec de poesia donc, amb l’evocacion de son famós festenau dei Voix Vives : un pòrt dins la paraula, mai un espaci qu’es tanben farlabica, susfàcia dei causas e esmarrament.

Ne legir mai

Metaf(r)iccions a Collisioncity

Un roman de Florian Vernet es totjorn un eveniment. La colleccion « Crimis » deis edicions de l’IEO li devon una granda part de lor catalògue. Quand es anonciada la sortida d’un libre novèu de l’un deis autors lei mai improbables de la literatura d’òc, devi avoar que l’impaciéncia me pren. Cada tèxte sieu, despuèi lei primiereis exploracions de Qualques nòvas d’endacòm mai o mai tard de My name is degun, es una escomesa : capita de se renovelar tot en demorant fidèle a un estile, una « marca » sieuna.

Ne legir mai

Marcovaldo o Las sasons en vila

Aquela òbra de Italo Calvino (15/10/1923-19/09/1985) foguèt publicada pel primièr còp en 1963 a Turin amb lo títol Marcovaldo ovvero le stagioni in città.
Son vint contes que se debanan pendent cinc ans e las quatre sasons. Son plens de fantasiá e de poesia mas la tonalitat es estranha, de còps que i a un pauc fantastica. Senhorejan totjorn la generositat e lo sorire (mai que lo rire) dins la critica dels umans coma de la pollucion lumenosa dins la vila (Luna e GNAC) e la satira agredoça de l’individualisme e lo retrach ironic de la societat de consum : Marcovaldo al supermercat o Los enfants de l’Òme Nadal.

Ne legir mai

D’entre tant, quauques uns

De las figuras de son vilatge natal de Vic, pròche de Lemòtges, s’inspirèt l’autora Monica Sarrasin, per recampar aqueles uèch retraches, uèch personatges ordinaris, passionants, pertocants, dins D’entre tant, quauques uns.

Ne legir mai

M’aboni !

Anóncia

Los darrièrs clips

Cargament...

La letra del Diari

Soscrivètz a nòstra letra d'informacions !

Soscrivètz a nòstra letra d'informacions !

Vos prepausam de vos abonar, en dos clics, a una letra regulara que vos tendrà assabentat·da de las sortidas dels novèls Diaris papièrs e de la publicacion d'articles novèls.

Avètz soscrich amb succès !