Seleccionar una pagina

Articles rengats dins "Lenga e Societat"

Tanta Chiqueta, una tanta que se’n passariam ben !

Tanta Chiqueta o basta Chiqueta, es una personificacion feminina de la mòrt. « Tanta » indica la proximitat, que cadun costearà dins totas las familhas e mai solets, lo mai tardi possible tant qu’a far. Geograficament dich, a la nòstra conoissença, aquela personificacion es emplegaia en occitan dals Alps Maritimes, vivaroalpenc, coma niçard e provençal oriental e ren mai. Una varianta occitana coma la Granda segaira o mai l’actual personatge, mite que sembla urban, de la Dòna Blanca.

Ne legir mai

Viure e morir en montanha

Aqueu dorsier tematic sus la mòrt es l’escasença de vi parlar de la sortida recenta1 de La vie dans le haut-pays niçois de Pascal Colletta. Sota-titolat Vivre et mourir en montagne, aqueu libre evòca « la vida, ò pusleu li vidas […] dai temps que Berta filava », quora li montanhas rapresentavon 75 % de la populacion dei Alpas Marítimi.

Ne legir mai

“Se cau morir, morir !”

No coneishi cap paraula mes simpla e mes pregonda, era que nos deishèc enténer en un derrèr buf eth pair qu’anavam pèrder, tròp joés, tròp subitament. « Se cau morir, morir. » Quate mots, e tot qu’ei dit. Quate mots, deishar ua vida de trebalh, femna e cinc gojats, rasons de víver, de fèr tot dia mes qu’òme no pòt, sostengut mes que tot deth sentit d’èster utile, mes fòrt longtemps que fatiga e mau de rens, quin desper pr’aquò en aqueth derrèr badalh e encòp quina resignacion !

Ne legir mai

L’instant de la mòrt

Cossí pensar la question de la mòrt sense assajar de pensar l’inexorable, es a dire l’instant de la mòrt, lo punt temporal que s’inscriu dins la temporalitat sonque en s’anientant el-meteis ?

Ne legir mai

Lo cervèth e la mòrt

La Natura qu’a tot previst e lo noste cervèth que hè bona guarda tà prevénguer la nosta mòrt. Tot prumèr, que susvelha a continuar las honts de dangèr e qu’avia reaccions de proteccion. Tà vos ne convéncer, ensajatz l’experiéncia que seguís.

Ne legir mai

Glòria de la Mòrt (Edito del Diari n°70)

Existís un tèma mai universal ? Serà malaisit de trobar quicòm qu’unisca de biais pus radical reis e gusasses : la despartida es egalament compartida. Coma la paur congreada : lo grand cabusset noirís encara mites, religions, creacions, dins totas las culturas del monde. Que se crega a l’en-delà rassegurant, al nonres apasimant o al retorn reviscolant, la pòrta que mena al desconegut es la meteissa per totas e totes.

Ne legir mai

Molière

Qu’ei de boa guerra entre nosauts de revendicar tot çò qu’un Molière, drapèu dera cultura francesa, deu cresasque ath país occitan, en prumèr aquera randolejada deth « Illustre Théâtre » qu’au mièc en tèrras lengadocianas, aqueri personatges de vailets e servicialas sortits d’aiquí, e tanplan pèças coma La comtesse d’Escarbagnas e Monsieur de Pourceaugnac… Mes era vida d’un escrivan n’ei pas faita d’un sol tròç, e ara fin que devem reconéisher que Poquelin devenguèt Molière ena Cort de Louis XIV, a París, sus era Scèna francesa.

Ne legir mai
Cargament

Crompar Lo Diari

Anóncia

Lo CalenDiari

La letra del Diari

Òu, plan lo bonjorn ! 👋
Aquò fa plaser de te veire rebalar per aicí.

Sabes que te pòdes marcar a la letra d'informacions del Diari ? Basta d'un mail per te téner al fial de çò que pareis, magazines, articles e mai !

Pas d'espam ! Mandam 1 a 2 letras per mes, pas mai. Legís nòstra politica de confidencialitat per ne saber mai.

Los darrièrs clips

Cargament...