Seleccionar una pagina

Articles rengats dins "Lenga e Societat"

Malentendut

Just après la guèrra de 45, Bernat Besson arribèc al vilatge e se loguèc coma vailet de bòrda. Malgrat que fusquèsse un òme secret, al cap de qualquas mesadas tot le monde le presava. Pensavam que benlèu sa condicion d’estrangièr e que son parlar un pauc esquèr l’embarrèsson dins son silenci.

Ne legir mai

La tortièra de polet

La tortièra es un plat de coire tipic d’Occitània amb doas carbas e una cabucèla. Amb aqueste aplech se pòdon còser a la brasa de pastisses : las tortas o tortièras. La còca es dins lo plat tampat amb de brasa dessús e de brasa dejós. Aital lo plat es una mena de fornet.

Ne legir mai

Lemosin de ma faiçon

Pòc i som anat, soent i som passat, en tren e libes tanplan. Daunas no coneishè, sonqu’ua plan cornuda, ua deras bèras, de rauba roja, qu’agèc eth malur d’encontrar era Taunus d’ocasion que m’emportava a seissanta ar’ora de cap ath país a punta de dias en traversar eth vilatge de Caumont en Coserans… Polit caractère qu’an aqueras Lemosinas !

Ne legir mai

Louis Roumieux (1829-1894), felibre de la Torre Manha

Nascut a Nimes, mòrt a Marselha, Roumieux fa partida d’una mena de pichòta « pleiada » nimesenca. Foguèt pròche de Jules Canonge (1812-1870), collaborator de l’Armana prouvençau, e de Jean Reboul (1796-1864), autor de lenga francesa mai que tot, mas tanben d’Un liame de rasin (1865), e que venguèt famós per aver convidat lo sieu protector Lamartine a lo passar veire, pas lo matin al fornial ont èra pancosièr, mas lo ser a l’ostal ont poiriá saludar lo poèta.

Ne legir mai

Occitània(s) de las Americas…

« Christopher Colombus is a damn blasted liar » canta lo jamaïcan Burning Spear, en fasent referéncia a la preséncia plan mai anciana sus l’illa dels Arawaks, primier pòble amerindian qu’intrèt en contact amb los Europèus (per son malur)…

Ne legir mai

Lemòtges, un nom…

Es de mal imaginar çò qu’un significant pòt representar per un subjècte uman, los ressons que pòt far nàisser en el, los efièits qu’i pòt crear, l’existéncia a la quala pòt engatjar. Prenèm lo nom « Lemòtges », per exemple. Per d’unes va evocar espontanèament los esmalts e la porcelana, o una famosa esquipa de basquet, o lo fait de se far « limotjar », valent a dire disgraciar, privar de sas responsabilitats, de son pòste , o tot aquò a l’encòp.

Ne legir mai
Cargament

M’aboni !

Anóncia

Los darrièrs clips

Cargament...

La letra del Diari

Soscrivètz a nòstra letra d'informacions !

Soscrivètz a nòstra letra d'informacions !

Vos prepausam de vos abonar, en dos clics, a una letra regulara que vos tendrà assabentat·da de las sortidas dels novèls Diaris papièrs e de la publicacion d'articles novèls.

Avètz soscrich amb succès !