Seleccionar una pagina

Contributors

Escrivon dins e per Lo Diari, son nòstres contributors polivalents, polits e valents ! Tornatz trobar aquí una galariá de retraches que los bòta en valor, podètz quitament trobar lo contacte de d’unes, se jamai volètz escambiar.
E se volètz agachar en una clicada (e mièja) çò que cada autor a ja publicat, es possible tanben !

Alan Roch foguèt institutor pendent plan de temps, avant de venir animator cultural, çò qu'explica perque consacrèt una part de son activitat a escriure pels dròlles. E a contar, qu'Alan Roch es conegut per sas istòrias inspiradas de la tradicion e de la vida del seu país (Carcassona), que salpica d'un umor ironic. Son agach agusat li val d'escriure de cronicas dins mai d'una revista o jornal, e notadament sul rugbi, que n'es un afogat de primièra borra.

Se ditz qu'Aurélia Lassaque sòmia dins doas lengas, l'occitan e lo francés.... escriu en tot cas dins las doas ! Poèta cosmopolita, animada d'un esperit de scèna, aima de far ausir sa poesia en França e a l'estrangièr dins de lecturas musicalas ont intervenon de còps lo cant, la pintura mai la dança. Escriguèt mai d'un recuèlh, coma "Pour que chantent les salamandres" (Edicions Bruno Doucey, 2013) o "En quête d'un visage" (Edicions Bruno Doucey, 2017), e figura dins mantuna antologia. Aurélia Lassaque es tanben la mairina del Diari !

Ancian professor d'occitan, Bernat Bergé, qu'aima de se chafrar lo "Bernat Contaire" se dedica ara a l'escritura, mai que mai de contes, qu'aima tanben de presentar sus l'empont davant un public esbalausit per sas istòrias modèrnas e plan sovent risolièras. Escriguèt aital “L’Estilò Negre” (2001), “Un còp èra la salsissa” (2008), “Paure Monde!” (2010), "Limitas" (amb J. Bodon, J.C. Sèrras e B. Cauhapé, 2015) Bernat Bergé es tanben plan implicat dins l'Escòla Occitana d'Estiu e dins son país, d'entre Sava e Garona.

Bearnesa expatriada a Tolosa, Carolina Dufau, dicha Carò, es una artista de terren, mai tots-terrens, de la cantèra, art que mestrèja "de com cau", fins a la vidèo al dintre del Collectiu Dètz. Carò canta dins lo grop 100% femenin Cocanha e dins d'autras formacions, e es tanben redactritz al Diari.

Cathy Lacroix es directritz de l'Institut d'Estudis Occitans de la Region Occitània - Miègjorn / Pirenèus, l'associacion qu'edita Lo Diari e lodiari.com. Participa a l'elaboracion del magazine e s'encarga dels abonaments e de tot l'aspècte administratiu. Apassionada d'arts, li arriba tanben d'escriure dins la revista, sus aquel subjècte mai d'autres.

"Ai res a dire ’Quilhs mots catan res N-um l-i vei la fuelha per darrier E si son ’quí, son venguts per asard Per asard de ’quelas pensadas nivolosas Sens color, sens gost, inconsistentas Inconsistentas, demoratz ! Setz de ieu, seretz de mon lengatge. Ai res a dire E ben zo vau dire."

Danís es capredactor del Diari e cargat de mission per l'Institut d'Estudis Occitans de la Region Occitània / Pirenèus-Mediterranèa dempuèi mai de 2019.

Eric Fabre es nascut a L’Avelhanet, d’una familha ont se mescla Arièja Nauta e Aude del Rasés e del país de Quilhan. Sòci de l’IEO d’Arièja, i es elegit al CA desempuèi un parelh d’annadas. A l’universitat, ensenha l’istòria dels campèstres e de l’agricultura, en ligason amb sas recercas.

Membra deu Cercle Occitan de Carbona, soi passionada de lenga nòsta. La hiqui en davant dambe le mièu trabalh. Rica de rebembres, ensatji d'escríver tot çò que sabi de mon Volvestre natiu.

Lo Joan-Peire Lacomba s’es eslevat del costat d’a Briva. Vint-e-cinc ans de temps, se botet, coma tots sos reires, paisan, en Nauta-Coresa ente fasia venir de bestias lemosinas. Anuech fai òbra d’escrire e de fòtògrafiar. Mai d’un projects son subre la sua taula de fustier d’autor, que sembla ben qu’esfregisse pas gaire. Dona tanben de cors d’occitan e, a l’enchaison, se sap far contaire.

Aquel compte es bailejat per tota la còla de redaccion del Diari. Es aquel compte que s'ocupa dels afars corrents sus aqueste site e s'encarga de la publicacion dels articles.

Un « Gavatch » en « Diari ». Nascut eth 27/01/1932 a Ercé en Haut-Coserans, qu'è parlat «gascon ara popa, qu'ei era mièva prumèra lenga, mes passat peras escòlas guèita qu'ensenhè eth francés (e un chic latin e grèc), e eth « occitan » que'm demandèren d'ensenhar enas annadas70. Militant dera Causa que venguè doncas , e encara mes enas annadas 90, quan m'arretirè en Bigòrra. Actor de Radiò-Païs, autor de Cronicas en Jornau locau, de plan de tèxtes de tota mèna en revistas (Païs Gascons Per Noste, Reclams, Gai Saber, autes...) e per mantun Concors d'expression gascona, actor deths « Amis d'Aulus et de la vallée du Garbet », embauchat en dus filmes, « l'Orsalhèr » e « la Vallée des Montreurs d'Ours » en qualitat de petit-filh d'un Orsalhèr. Que i a monde que m'an coneishut militant communiste pueish gauchiste deras annadas 50 a 80, e sindicaliste deths peluts en licèu de Murèt. Que som riche de cinq mainats, autant de petits-mainats, e de dus arrèr-petits-filhs. Que contunhi de participar aths « Amis d'Aulus, e a Radio-Païs on è fèt pielas d'emissions desempueish 1993, uei « Navèras camadas » on parlam de tot en gascon. Qu'è responut ara invitacion deth « DIARI », on è volut èster « d'Escart e de Talvèra » coma som tostems estat, militant mes en ensajant de no pas pèrder era capacitat de reflexion, enraïgat e dubèrt, en particulièr en presentant escrivans un chic desbrembats o costats mau coneishuts d'aquestis. « Gavatch » que 'm volè aperar quan escrivè, cada setmana annadas e annadas, ena « Nouvelle République de Tarbes », Gavatch qu'ei un qu'ei d'aci e non ei tot a fèt , Coseranés en Bigòrra, gascon cap e tot mes qu'aima a parlar de Mistral, de Bodon, o Delpastre coma de Camelat, qu'aima eth francés e d'autas lengas, d'escart e de talvèra se voletz. Maishant cantaire, qu'è escotat tots eths cantaires, eths dera Hestejada de Bigòrra, e de plan de coralas, e en eths melhors Marti eth prumèr, Nadau, et tots eths qu'an seguit, d'Eric Fraj a Marilis Orionaa. Mes que m'agrada d'entener "le Chant des cerises", Montand, Brel, Brassens, e tutti quanti, e uei de mes en mes eths grans dera "musica classica", Mozart, Bach, Verdi, tot Intermezzo ara TV... qu'avetz endeviat ! Pr'aquò, quin plaser d'entener un arrèr-petit-filh attacar dab un auboès deth Coserans o un filh dar-se'n dab Nadau ! Miquèu Pujòl

Peir Lobèra èra un militant occitan e sindicalista, plan engatjat per la causa occitana dins las Nautas Pirenèas. President de l'Institut d'Estudis Occitans de Miègjorn Pirenèus, foguèt director de publicacion del Diari. Defuntèt en 2019.

Silvan es redactor al Diari, òc, mas carga mai de casquetas qu'aquela : jol nom de "Chab" canta dins Mauresca (Fracàs Dub) dempuèi la creacion del grop en 1999, e tanben dins Doctors de Trobar, doas formacions que fan sentir qu'es lo Massilia Sound System que lo faguèt cabussar dins l'emplec vivent de la lenga occitana. La lenga la maneja d'alhors tant que publiquèt un recuèlh de poesia, "Leis illas infinidas / Les îles infinies" (Jorn, 2012). Enfin, Silvan es universitari, autor d'una tèsi sus Bellaud de la Bellaudière, poèta provençal del sègle XVI e actualament cargat de corses a la facultat Pau Valèri de Montpelhier.

Tristan Gahús es l'escais, coma aquò se fa dins aquel mitan, de qualqu'un qu'aima plan los videojòcs e qu'es prèste a partatjar sa passion en occitan. Autor de detzenas de cronicas, de còps radiofonicas, sus las sortidas recentas, chafradas Tòca-Maneta, tòrna sul Diari amb una novèla formula, mai larga e mai "trans-mèdia", coma se ditz en occitan blós !

Soscrivètz a nòstra letra d'informacions !

Soscrivètz a nòstra letra d'informacions !

Vos prepausam de vos abonar, en dos clics, a una letra regulara que vos tendrà assabentat·da de las sortidas dels novèls Diaris papièrs e de la publicacion d'articles novèls.

Avètz soscrich amb succès !