Seleccionar una pagina

Contributors

Escrivon dins e per Lo Diari, son nòstres contributors polivalents, polits e valents ! Tornatz trobar aquí una galariá de retraches que los bòta en valor, podètz quitament trobar lo contacte de d’unes, se jamai volètz escambiar.
E se volètz agachar en una clicada (e mièja) çò que cada autor a ja publicat, es possible tanben !

Alan Roch foguèt institutor pendent plan de temps, avant de venir animator cultural, çò qu'explica perque consacrèt una part de son activitat a escriure pels dròlles. E a contar, qu'Alan Roch es conegut per sas istòrias inspiradas de la tradicion e de la vida del seu país (Carcassona), que salpica d'un umor ironic. Son agach agusat li val d'escriure de cronicas dins mai d'una revista o jornal, e notadament sul rugbi, que n'es un afogat de primièra borra.

Aldric descobriguèt l'occitan a l'universitat del Miralh. Trabalhèt un temps pel Diari e participèt a son espelida coma vertadièr magazine cultural occitan, mas tanben dins la comunicacion o l'evenimencial. Lo podètz ara tornar trobar a "Nuage de Laine", son cafè-brocadís (café-tricot) dins lo barri dels Carmes de Tolosa.

Anaïs es estudianta d'occitan a l'Universitat de Tolosa Joan Jaurés.

Angèle es estudianta d'occitan a l'Universitat de Tolosa Joan Jaurés.

Naishut en 1994 a Ais de Provença, Antòni Viguier es un jove escrivan autopublicat de dark fantasy en Cairassenc, parlar Alpenc de la lenga Occitana. Son premier libre, ”Lo Tablèu”, es sortit en 2018 e foguèc seguit de doas micronovèlas en linha : ”Lo Paure Jacme” e ”La Desliurança”. Son segond libre, que sòrt per la rentraa 2019 a nom ”Finsternis”, sarè la premiera partiá d’una istòria que marca la naishença dau sieu univèrs (lo nom de la segonda partiá es revelat a la fin dau libre). sas influéncias principalas vènon de creators d’univèrs, pas sorament dens la literatura, mas decò dens lo manga o lo videojuèc : Kentaro Miura (Berserk), Hidetaka Miyazaki (Dark Souls), Andrzej Sapkowski (Wiedźmin/The Witcher) o encar H.P. Lovecraft (lo mite de Cthulhu). D’autras chausas an decò una influéncia das grandas sus çò qu’escriu : las culturas e mitologias Eslavas e Germanicas, sa passion per la musica modèrna (lo Metal extrèm) e tradicionala, l’istòria Europenca, la lingüistica e la natura.

Se ditz qu'Aurélia Lassaque sòmia dins doas lengas, l'occitan e lo francés.... escriu en tot cas dins las doas ! Poèta cosmopolita, animada d'un esperit de scèna, aima de far ausir sa poesia en França e a l'estrangièr dins de lecturas musicalas ont intervenon de còps lo cant, la pintura mai la dança. Escriguèt mai d'un recuèlh, coma "Pour que chantent les salamandres" (Edicions Bruno Doucey, 2013) o "En quête d'un visage" (Edicions Bruno Doucey, 2017), e figura dins mantuna antologia. Aurélia Lassaque es tanben la mairina del Diari !

Aurélien es estudiant d'occitan a l'Universitat Tolosa 2 Joan Jaurés.

Ancian professor d'occitan, Bernat Bergé, qu'aima de se chafrar lo "Bernat Contaire" se dedica ara a l'escritura, mai que mai de contes, qu'aima tanben de presentar sus l'empont davant un public esbalausit per sas istòrias modèrnas e plan sovent risolièras. Escriguèt aital “L’Estilò Negre” (2001), “Un còp èra la salsissa” (2008), “Paure Monde!” (2010), "Limitas" (amb J. Bodon, J.C. Sèrras e B. Cauhapé, 2015) Bernat Bergé es tanben plan implicat dins l'Escòla Occitana d'Estiu e dins son país, d'entre Sava e Garona.

Bearnesa expatriada a Tolosa, Carolina Dufau, dicha Carò, es una artista de terren, mai tots-terrens, de la cantèra, art que mestrèja "de com cau", fins a la vidèo al dintre del Collectiu Dètz. Carò canta dins lo grop 100% femenin Cocanha e dins d'autras formacions, e es tanben redactritz al Diari.

El Casal català de Tolosa de Llenguadoc fou creat l’any 1945, després de la Guerra civil espanyola. És una associació cultural que té com a objectiu la promoció de la llengua i de la cultura catalanes. El Casal organitza activitats diverses: classes de català, cursos d’iniciació a la sardana, conferències, concerts, activitats infantils, etc.

Cathy Lacroix es directritz de l'Institut d'Estudis Occitans de la Region Occitània - Miègjorn / Pirenèus, l'associacion qu'edita Lo Diari e lodiari.com. Participa a l'elaboracion del magazine e s'encarga dels abonaments e de tot l'aspècte administratiu. Apassionada d'arts, li arriba tanben d'escriure dins la revista, sus aquel subjècte mai d'autres.

"Ai res a dire ’Quilhs mots catan res N-um l-i vei la fuelha per darrier E si son ’quí, son venguts per asard Per asard de ’quelas pensadas nivolosas Sens color, sens gost, inconsistentas Inconsistentas, demoratz ! Setz de ieu, seretz de mon lengatge. Ai res a dire E ben zo vau dire."

Cedric foguèt director del Centre de Formacion Professionala Occitan (CFPO), avant de tornar a son primièr mestièr : l'animalariá. Obrèt bravament per la preséncia de l'occitan dins las novèlas tecnologias, notadament per la traduccion d'aisinas numericas.

Clémentine es estudianta d'occitan a l'Universitat de Tolosa Joan Jaurés.

Cloé es estudianta d'occitan a l'Universitat de Tolosa Joan Jaurés.

Constance es estudianta d'occitan a l'Universitat de Tolosa Joan Jaurés.

Danièla Julien es naissuda a Tarascon en 1944 dins una familha que parlava provençau a l'ostau. Foguèt regenta, directritz d'escòla, conselhièra pedagogica e ensenhaira d'occitan, en mai de n'èstre una militanta, a la MARPOC notadament. Estudièt fòrça l'òbra de Robèrt Lafont e lo faguèt largament conóisser, en lo revirant o en i consacrant una tèsi o de trabalhs universitaris. Danièla Julien escriu tanben de pròsa o de poesia, amb Viatge d'ivèrn, Letras, Séduction o De mèu e de juscla.

Danís es capredactor del Diari e cargat de mission per l'Institut d'Estudis Occitans de la Region Occitània / Pirenèus-Mediterranèa dempuèi mai de 2019.

David Fabié, nascut a Vilafranca de Roergue, ausiguèt l'occitan en çò de sos grands. Es l'autor d'una tèsi (2011) en literatura francesa consacrada a Claude Peyrot, un autor occitan de Roergue del sègle 17.

David Grosclaude qu'ei estat conselhèir regionau en carga de l'occitan a la Region Aquitània. Qu'ei adara jornalista entà la cadena de television sus internet Òctele.

Emilia es una anciana estudianta d'occitan de l'Universitat de Tolosa 2 Joan Jaurés. Originària d'Avairon, trabalha actualament pel Centre Cultural Occitan d'Albigés. Foguèt estagiària e servici civic al Diari, ont se prenguèt de gerir la comunicacion e d'escriure d'articles, çò que contunha de far.

Emmanuelle es estudianta d'occitan a l'Universitat de Tolosa Joan Jaurés.

Eric Astié es neishut en 1960 suu bacin de la Tèsta de Bug. Pren consciéncia de la soa occitanitat au costat de Crestian Rapin o Marcèu Esquieu. Qu'es professor d'occitan e d'espanhòu e que viu adara en Guadalope. Que publiquè mantuns articles dens mei d'ua revista occitana, e qu'ei tanben l'autor de "Diari d'un mes de Març" (Prèmi especiau de la jurada Jaufre Rudel 2010), o d' "Astrologia Negra".

Eric Fabre es nascut a L’Avelhanet, d’una familha ont se mescla Arièja Nauta e Aude del Rasés e del país de Quilhan. Sòci de l’IEO d’Arièja, i es elegit al CA desempuèi un parelh d’annadas. A l’universitat, ensenha l’istòria dels campèstres e de l’agricultura, en ligason amb sas recercas.

Giraud es professor e formator al dintre de l'IEO 31 ont s'encarga dels corses d'occitan per adultes. Es en mai animator sus France Bleu Occitanie, per sas emissions "Conta Monde" e "Les Mots d'òc", ont li agrada d'estudiar e cronicar las (nombrosas) traças d'occitan dins lo francés regional. Fa tanben partida de la còla de Viure al País (France 3).

Membra deu Cercle Occitan de Carbona, soi passionada de lenga nòsta. La hiqui en davant dambe le mièu trabalh. Rica de rebembres, ensatji d'escríver tot çò que sabi de mon Volvestre natiu.

Nascut en Òlt e Garona, Guillaume Gratiolet viu ara a Tolosa. Òme de mèdias, passèt per mai d'una ràdio, faguèt tanben de television, avant de s'ensajar uèi a la premsa magazine escrita dins las colomnas del Diari. "Selecta" (DJ) e animator, Guillaume es tanben un afogat de musica e de "pop culture", doas passions que parteja amb lo monde e en occitan se vos plai al dintre del projècte "Lo Clam", ont parla tan de serias tele que d'espòrt, de cinèma o de videojòcs, entre dos "esquètchs" risolents e de seleccions de cançons plan mitonadas. Quand foguèt sollicitat per far partida del còr de l'equipa del Diari, respondèt "òc" còpsec. Una evidéncia !

Formator en lenga occitana, Hervé la liga al territòri, a la natura e sa descobèrta, notadament dins Arièja, qu'i viu. Es un afogat de football e de rugby.

Hervé Terral foguèt sociològ de l'educacion a l'Universitat de Tolosa-Miralh e n'es ara retirat. Publiquèt d'obratges universitaris sus l'educacion, l'escòla, l'ensenhament professional en França. Occitanofòn d'aurelha d'entre Besièrs e Nimes, s'interessèt totjorn a la literatura d'òc e notadament a Antonin Perbòsc. Faguèt paréisser, en 2014, "L'Occitanie en 48 mots" (IEO Edicions), un libre de vulgarizacion de la civilizacion e de la cultura occitana, amb d'articles alfabetics dedicats a de concèptes coma l'istòria, la gastronomia, la literatura, largament sorsats e illustrats de citacions. Pel Diari, acceptèt de s'encargar d'una seria de retrachs d'autors de lenga d'òc... pas totes plan coneguts d'alhors !

Jacme Taupiac, nascut en 1939 en Lomanha, es un lingüista occitan contemporanèu reconegut, membre del Grop de Lingüistica Occitana, del conselh lingüistic del Congrès Permanent de la Lenga Occitana e de l'Institut d'Estudis Araneses-Acadèmia Aranesa de la Lenga Occitana. Trabalhèt e trabalha encara bravament sus la normalizacion de l'occitan e lo desvolopament de l'occitan estandard. Publiquèt un ramelet de trabalhs sus la lingüistica occitana : L'occitan blos (1964), Diccionari de mila mots (1992), Gramatica occitana (2000)...

Joan Cròc del Sacre es l'anagrama de... Joan-Carles Codèrc ! D’origina avaironesa, Joan-Carles Codèrc es artista dessenhaire, e defensor de la lenga d’òc. Aprèp l’escòla de las Bèlas Arts de Marselha, Joan-Carles Codèrc estudièt la tipografia a Brussèlas. Lo seu art questiona los territòris, sas lengas e sa natura.

Joan Loís Lavit es un ancian regent, puèi conselhièr pedagogic d'occitan dins las Nautas Pirenèas. Es uèi un autor màger de la literatura occitana actuala, e sap manejar mai d'un estile e mai d'un registre : roman, novèla, teatre, policièr, public jove o encara sciéncia ficcion.

Joan-Guilhèm Roqueta es lo filh de Max Roqueta. Trabalha fòrça per far conéisser l'òbra de son paire, amb de traduccions notadament. Trabalha tanben amb Joan Pau Creissac, autre autor de la region de Montpelhièr.

Lo Joan-Peire Lacomba s’es eslevat del costat d’a Briva. Vint-e-cinc ans de temps, se botet, coma tots sos reires, paisan, en Nauta-Coresa ente fasia venir de bestias lemosinas. Anuech fai òbra d’escrire e de fòtògrafiar. Mai d’un projects son subre la sua taula de fustier d’autor, que sembla ben qu’esfregisse pas gaire. Dona tanben de cors d’occitan e, a l’enchaison, se sap far contaire.

Júlia es estudianta d'occitan a l'Universitat de Tolosa Joan Jaurés.

Justine es estudianta d'occitan a l'Universitat de Tolosa Joan Jaurés.

La Galipòta es una creatura que trèva lo Sud-Oèst de França... Aquela sembla aver causit Bordèu coma punt d'ancoratge, e s'interessar a un fais de causas : espòrt, literatura, vièlhs escrichs e archius, folclòr e mitologias...

Joan-Carles Codèrc es un artista d'origina avaironesa. Amb la PEL (per "Praxis Escrita Liura"), collectiu montat amb Melissanda Artús per investir e vestir Lo Diari, illustra o fa illustrar sos mots per d'artistas convidats, en s'estacant als tèmas que l'abitan : lo territòri, la lenga, los mots, la natura...

Lili se faguèt un temps una especialitat de cronicar los libres (o autras publicacions) pels dròlles dins las colomnas del Diari, que ne vesiá passar bravament. Ara a cambiat d'activitat, mas aquò l'interèssa totjorn, tanplan coma lo teatre, e plan d'autras causas.

Lisa Gròs viu dins Gard. Es autora d'obratges en occitan, romans, contes amb una sensibilitat pels dròlles. Es tanben la presidenta de TèVéÒc, una associacion de produccion audiovisuala, amb la quala realiza de reportatges e d'entrevistas aquí ont Lengadòc e Provença se rejonhon.

Lo CIRDOC es lo Centre Interregional de Desvolopament de l'Occitan. Es ara un Establiment Public de Cooperacion Culturala aprèp una fusion amb l'In'Òc (Institut Occitan). Dins sas missions trobam lo patrimòni e la cultura occitana, amb notadament un fons documentari important, servat dins sa mediatèca de Besièrs.

Aquel compte es bailejat per tota la còla de redaccion del Diari. Es aquel compte que s'ocupa dels afars corrents sus aqueste site e s'encarga de la publicacion dels articles.

Loisa es una jove avaironesa que s'interèssa a l'occitan.

Louis es estudiant d'occitan a l'Universitat de Tolosa Joan Jaurés.

Manon es estudianta d'occitan a l'Universitat de Tolosa Joan Jaurés.

Manon faguèt sos estudis en occitan puèi sciéncias del lengatge a Tolosa. Es ara regenta dins Tarn.

Marie-France Fourcadier-Tourrel es retirada de l'ensenhament. Tornèt a l'occitan amb la facultat de Montpelhièr. Es ara engatjada associativament dins Erau, totjorn per la lenga e la cultura occitanas.

Marion es en carga de la Tuta d'Òc, librariá occitana de Tolosa (Ostal d'Occitània) bailejada per l'IEO 31. Librària de profession, s'interèssa fòrça a la literatura pels dròlles e nos parteja aquel interès dins Lo Diari.

Mathilde es estudianta d'occitan a l'Universitat de Tolosa Joan Jaurés.

Marselhés de naissença, còrse e piemontés d'origina, exiliat en Biarn pendant dètz ans. Faguèri lo jornalista a Ràdio País a Pau quauqueis annadas avans que de tornar au mieu. Ai redigit d'articles per d'unei mèdias en lenga nòstra e fuguèri animator de l'Ostau dau País Marselhés. M'agradan l'istòria, lo fotbòl e lo chich kebab, tres causas que se marridan perfectament s'avèm un pauc d'imaginacion.

Matieu Poitavin fa lo professor d’occitan e de cinèma en Aurenja. Son escritura, inpirada tant per la literatura populara coma per la cançon cerca a mesclar tradicion e modernitat. Ambe lo fotograf Stéphane Barbier publica "Sus lei Piadas de l’Absenta" (Atelier Baie, 2016), quista d’una identitat poetica e imatjada a l’entorn de Nimes que fa l’objècte d’una mòstra que vira dins Occitània. "Un Matagòt Modèrn" (IEO, 2011), roman per lei jovents, permet una traucada dins l’escritura fantastica. "Esperit de Sau" (Aucèu Libre, 2014) (Prèmi dau Racònte, 2014, Vau d’Aran), cònta tres lescas de vida dins l’istòria d’Aigasmòrtas. En 2017, ajudat per Florian Vernet, Poitavin s’ensaja a l’escritura parodica ambe lo personatge de Josèta Kroner (Aucèu Libre) ; San Antonio n’es la referéncia comica. En 2018, l’escrivan davera lo Prèmi Ostana (Piemont – Valadas occitanas d’Italia) per l’ensems de son òbra recenta.

Micheu Chapduelh es un escrivan occitan, nascut en 1947 en Dordonha. Romancièr, cançonièr, poèta, etnològue, cronicaire, contaire, es l'autor de mai d'un libre en occitan o en francés. Es conegut per son umor e sa pluma incisiva e sas "Coleras", quasiment un genre literari a part.

Miquèl Taiac es un "istoric" de l'Institut d'Estudis Occitans, e un dels teoricians de l'accion culturala de proximitat, qu'aplica dins sa seccion de Tarn. Es actualament president de la seccion regionala Occitània/Pirenèus-Mediterranèa e de fach director de la publicacion del Diari.

Un « Gavatch » en « Diari ». Nascut eth 27/01/1932 a Ercé en Haut-Coserans, qu'è parlat «gascon ara popa, qu'ei era mièva prumèra lenga, mes passat peras escòlas guèita qu'ensenhè eth francés (e un chic latin e grèc), e eth « occitan » que'm demandèren d'ensenhar enas annadas70. Militant dera Causa que venguè doncas , e encara mes enas annadas 90, quan m'arretirè en Bigòrra. Actor de Radiò-Païs, autor de Cronicas en Jornau locau, de plan de tèxtes de tota mèna en revistas (Païs Gascons Per Noste, Reclams, Gai Saber, autes...) e per mantun Concors d'expression gascona, actor deths « Amis d'Aulus et de la vallée du Garbet », embauchat en dus filmes, « l'Orsalhèr » e « la Vallée des Montreurs d'Ours » en qualitat de petit-filh d'un Orsalhèr. Que i a monde que m'an coneishut militant communiste pueish gauchiste deras annadas 50 a 80, e sindicaliste deths peluts en licèu de Murèt. Que som riche de cinq mainats, autant de petits-mainats, e de dus arrèr-petits-filhs. Que contunhi de participar aths « Amis d'Aulus, e a Radio-Païs on è fèt pielas d'emissions desempueish 1993, uei « Navèras camadas » on parlam de tot en gascon. Qu'è responut ara invitacion deth « DIARI », on è volut èster « d'Escart e de Talvèra » coma som tostems estat, militant mes en ensajant de no pas pèrder era capacitat de reflexion, enraïgat e dubèrt, en particulièr en presentant escrivans un chic desbrembats o costats mau coneishuts d'aquestis. « Gavatch » que 'm volè aperar quan escrivè, cada setmana annadas e annadas, ena « Nouvelle République de Tarbes », Gavatch qu'ei un qu'ei d'aci e non ei tot a fèt , Coseranés en Bigòrra, gascon cap e tot mes qu'aima a parlar de Mistral, de Bodon, o Delpastre coma de Camelat, qu'aima eth francés e d'autas lengas, d'escart e de talvèra se voletz. Maishant cantaire, qu'è escotat tots eths cantaires, eths dera Hestejada de Bigòrra, e de plan de coralas, e en eths melhors Marti eth prumèr, Nadau, et tots eths qu'an seguit, d'Eric Fraj a Marilis Orionaa. Mes que m'agrada d'entener "le Chant des cerises", Montand, Brel, Brassens, e tutti quanti, e uei de mes en mes eths grans dera "musica classica", Mozart, Bach, Verdi, tot Intermezzo ara TV... qu'avetz endeviat ! Pr'aquò, quin plaser d'entener un arrèr-petit-filh attacar dab un auboès deth Coserans o un filh dar-se'n dab Nadau ! Miquèu Pujòl

Nais es estudianta d'occitan a l'Universitat de Tolosa Joan Jaurés.

Me 'peli Nicolau e sei un pitit nuvel de trenta un ans. Lo prumier còp qu'ai auvit la lenga : 'quò era chas mos grands que demoràven en Corresa, devèrs Ajac. Totparier, 'quò era nonmàs de la pitas expressions, daus biais de dire e subretot daus juraments. 'Quò es de las annadas mai tard qu'ai realizat qu'un tresaur durmiá jos mon nas e que sei vengut/tornat a 'quela lenga : l'occitan lemosin. Aura, demòri a Aissa, rasís Lemòtges, onte contunhi mon chamin occitan en boirar lo parlar de mon grand al parlar locau. Per lo fantastic, 'quò es un pauc parier coma per l'occitan, l'ai vist tot pitit en Corresa emb 'na granda fontaniera e 'na tanta que m'agrada de sonar "fachilhiera" (quitament si aura dirian pusleu "nuvel atge"). Puèi, de segur, i a 'gut tots los libres e subretot los filmes (per un goiat tant fenhant coma ieu).

Noémie es estudianta d'occitan a l'Universitat de Tolosa Joan Jaurés.

Òctele es una cadena de television en linha a 100% en occitan.

Océane es estudianta d'occitan a l'Universitat de Tolosa Joan Jaurés.

Peir Lobèra èra un militant occitan e sindicalista, plan engatjat per la causa occitana dins las Nautas Pirenèas. President de l'Institut d'Estudis Occitans de Miègjorn Pirenèus, foguèt director de publicacion del Diari. Defuntèt en 2019.

Nantesa d'origina, Perrine seguiguèt d'estudis literaris e documentaris e rescontrèt l'occitan a la facultat de Bordèu. Trabalha dins lo tractament, mai que mai numeric, de las ressorsas documentàrias e gerís de projèctes numerics.

Pèire faguèt d'estudis d'occitan, e d'engenhariá culturala. S'investiguèt a Tolosa dins d'associacions occitanas joves e collaborèt al Diari pendent qualques temps.

Quentin es estudiant d'occitan a l'Universitat de Tolosa Joan Jaurés.

Sandra es estudianta d'occitan a l'Universitat de Tolosa Joan Jaurés.

Sebastian foguèt pendent mai de dètz ans director de l'IEO Miègjorn-Pirenèus vengut puèi IEO Occitània/Pirenèus-Meditarranèa, e doncas creator e cap-redactor del Diari. Es ara tornat al sieu, al pè de la montanha, e trabalha coma cargat de mission a l'occitan pel departament dels Nauts Pirenèus (65).

Silvan qu'ei un bigordan qui hè hèra de causas : jornalista, programator musicau, collectaire, que canta tanben dens lo grop Papà Gahús. Apassionat de musica, que demòra tostemps un vertadèr punk dens l'anma.

Silvan es redactor al Diari, òc, mas carga mai de casquetas qu'aquela : jol nom de "Chab" canta dins Mauresca (Fracàs Dub) dempuèi la creacion del grop en 1999, e tanben dins Doctors de Trobar, doas formacions que fan sentir qu'es lo Massilia Sound System que lo faguèt cabussar dins l'emplec vivent de la lenga occitana. La lenga la maneja d'alhors tant que publiquèt un recuèlh de poesia, "Leis illas infinidas / Les îles infinies" (Jorn, 2012). Enfin, Silvan es universitari, autor d'una tèsi sus Bellaud de la Bellaudière, poèta provençal del sègle XVI e actualament cargat de corses a la facultat Pau Valèri de Montpelhier.

Sonia ven de Gèrs. Faguèt d'estudis d'occitan a l'universitat a Tolosa, puèi s'investiguèt dins d'associacions e d'estructuras tolosencas, e notadament a la Topina, cafè cultural occitan. Ensenha ara la lenga.

Tristan Gahús es l'escais, coma aquò se fa dins aquel mitan, de qualqu'un qu'aima plan los videojòcs e qu'es prèste a partatjar sa passion en occitan. Autor de detzenas de cronicas, de còps radiofonicas, sus las sortidas recentas, chafradas Tòca-Maneta, tòrna sul Diari amb una novèla formula, mai larga e mai "trans-mèdia", coma se ditz en occitan blos !

Yvon Puech es roergàs. Jornalista a Centre Presse e al Rouergat, foguèt tanben professor d'occitan. Ara s'interèssa plan a la literatura occitana contemporanèa e parteja sas darrièras lecturas e sos còps de còr dins Lo Diari.

Soscrivètz a nòstra letra d'informacions !

Soscrivètz a nòstra letra d'informacions !

Vos prepausam de vos abonar, en dos clics, a una letra regulara que vos tendrà assabentat·da de las sortidas dels novèls Diaris papièrs e de la publicacion d'articles novèls.

Avètz soscrich amb succès !