Seleccionar una pagina

Silvan Chabaud

Silvan Chabaud

Silvan es redactor al Diari, òc, mas carga mai de casquetas qu'aquela : jol nom de "Chab" canta dins Mauresca (Fracàs Dub) dempuèi la creacion del grop en 1999, e tanben dins Doctors de Trobar, doas formacions que fan sentir qu'es lo Massilia Sound System que lo faguèt cabussar dins l'emplec vivent de la lenga occitana. La lenga la maneja d'alhors tant que publiquèt un recuèlh de poesia, "Leis illas infinidas / Les îles infinies" (Jorn, 2012). Enfin, Silvan es universitari, autor d'una tèsi sus Bellaud de la Bellaudière, poèta provençal del sègle XVI e actualament cargat de corses a la facultat Pau Valèri de Montpelhier.

Sale caractère

Sèt annadas passèron dempuèi lo darrier album Massilia. Una chifra quasi simbolica, mai leis inventors dau ragga balèti son pas supersticiós, non ! Son puslèu d’actors infatigables, en plen dins la realitat, fidèus au micrò coma un marin l’es davant lo grand larg e son salabrum. E aquesto còp, son encara mai engarçats que de costuma, campions de la « brega » per rebutar totei leis « embocans » de la vida !

Ne legir mai

Setòrias

Lo títol d’aqueu tresen recuelh de Frederic Fijac fa de la vila de Seta un pòrt poetic, un luec per parlar au mond, mai tanben per l’escotar, dins sei trantalhs modèrnes, seis erranças. Seta, luec de poesia donc, amb l’evocacion de son famós festenau dei Voix Vives : un pòrt dins la paraula, mai un espaci qu’es tanben farlabica, susfàcia dei causas e esmarrament.

Ne legir mai

Metaf(r)iccions a Collisioncity

Un roman de Florian Vernet es totjorn un eveniment. La colleccion « Crimis » deis edicions de l’IEO li devon una granda part de lor catalògue. Quand es anonciada la sortida d’un libre novèu de l’un deis autors lei mai improbables de la literatura d’òc, devi avoar que l’impaciéncia me pren. Cada tèxte sieu, despuèi lei primiereis exploracions de Qualques nòvas d’endacòm mai o mai tard de My name is degun, es una escomesa : capita de se renovelar tot en demorant fidèle a un estile, una « marca » sieuna.

Ne legir mai

Lazarina Nègre, una escrivana d’òc a la fin dau sègle XIX

L’escrich en occitan, dins la segonda mitat dau sègle XIX, es largament dominat per d’autors masculins, sovent recampats darrier lo « mèstre » Frederic Mistral. Non fau pasmens oblidar leis escrituras femeninas.

Ne legir mai

Dins la tencha roja del vin

Res m’interessa plus. Leva-te per me vojar de vin !
De vèspre ta boca es la ròsa mai bèla de l’univèrs.
De vin ! Que siègue vermelh coma ta gauta
E que mos regrets siègon tant lèstes que tas boclas.
Omar Khayyam, robayat 16, revirat en occitan per Max Roqueta.

Ne legir mai

Cévennes - Cevenas

Ne’n va dei libres tant coma deis òmes, an, de còps, drech a una segonda vida. L’obratge Cévennes dau poèta Francis Combes (conegut per seis activitats multiplas coma editor, critic, traductor, assagista e jornalista) èra agotat dempuèi d’annadas. Lo rescòntre amb Aurelià Lassaca que propausèt un trabalh de revirada occitana foguèt l’escasença de tornar editar lo tèxte.

Ne legir mai

M’aboni !

Anóncia

Los darrièrs clips

Cargament...

La letra del Diari

Soscrivètz a nòstra letra d'informacions !

Soscrivètz a nòstra letra d'informacions !

Vos prepausam de vos abonar, en dos clics, a una letra regulara que vos tendrà assabentat·da de las sortidas dels novèls Diaris papièrs e de la publicacion d'articles novèls.

Avètz soscrich amb succès !