Seleccionar una pagina

3QA

0 |

Micheu Chapduelh

Micheu Chapduelh

Micheu Chapduelh nasquèt a Agonac, en Peiregòrd, dins una familha occitanofòna. Foguèt professor de francés e d’occitan. Son experiéncia e sa practica de la lenga d’òc (lemosin) es ligada al mond paisan, a l’esperit popular e a la literatura orala que, per exemple, se retròban dins l’òbra de Marcela Delpastre. Es l’un dels fondators de la revista Leberaubre ; es escrivan, poèta, linguista, umorista, contaire entre autras causas… Publiquèt en 2014, Coleras e retrachs, encò de IEO-IDECO.

– 1 –

Micheu Chapduelh, qué representa per vos l’IEO e, particularament, la seccion lemosina que foguèt creada en 1977 ?

Quand sei entrat a l’IEO, era una mena de societat sabenta. Parle de l’IEO nacionau. Aviam besonh d’un pairin per far partida dau « conselh d’estudis ». Puei los temps chamnheren e l’IEO fuguet lo luòc onte s’amassavan tots nòstres desers, que concentrava tota la creacion. E costat creacion, quò bulhiá ! Quò es en 1969, dins la feure d’après 68, que montèrem la seccion perigòrda de l’IEO. Que ieu sei Aquitan lemosinofòn mas pas Lemosin. Los vesins dau Lemosin istoric espereren un pauc mai per montar lor seccion. Eran alaidonc nombrós, motivats e actius mas avián quauquas rason de desfugir lo movement occitanista que fasiá pròva endevers ilhs (endevers nautres) d’un vertadier racisme. Èrem los « ploucs », los « pequenauds » de l’Occitània, los « pastres atardats », los « cheche ». Actualament, emb lo recentratge d’Occitània sus una region que se vòu la sola Occitània istorica, aquò tòrna fòrt e mai benleu en pieg que la quita identitat occitana nos es uei refusada. Conjuntament, l’IEO es pas mai reconegut coma lo centre, lo motor de l’accion, vira un pauc a voide. Las seccions contunhan pasmens lor trabalh.

– 2 –

I a, segurament, dins la galaxia de l’occitanisme, una dimension lemosina particulara, una « vista » originala qu’es ligada a tot un movement artistic, poetic… Podriás definir aquela « dimension lemosina » ?

Quela dimension lemosina es justament çò que motivava las reaccions daus occitans miegjornaus. Definirai quò coma una predominança dau sauvatge sus l’urbanitat, dau forestier sus lo civilizat, d’una espiritualitat ecologica sus los mites fondators de l’occitanisme moderne, de l’aubre sus la vinha, dau paganisme sus lo catarisme, etc. Quò es çò que voliá defendre LO LEBERAUBRE que jamai fuguet reconegut dins lo cercle estrech de las revistas culturalas occitanas. Jamai reconegut ni quitament citat. Uei, vese au succès de mon libre J’ai refermé mon couteau e a las reaccions dau monde a la projeccion dau film que Patric Lavaud m’a consacrat (Micheu Chapduelh, una pensada sauvatja) que costat espiritualitat ecologica avem fotrament avançat. Per pauc seriam « à la mode ». Mas per çò qu’es dau parlar sem totjorn considerats coma dau patesejaires, daus particularistas. Quand publique un libre en òc, ai tres còps mai de legeires que m’escriven per me senhalar mas « dechas » que per me dire çò que pensan dau contengut. Un solet mot – que es per nautres d’usatge exclusiu mas que coneissen pas – e me veiquí criminalament particularista. An jamai pensat que lor podriá tornar lo compliment !

– 3 –

Coma vesètz, uèi, la cultura e la lenga occitana en Lemosin ? E, mai generalament, coma pensatz la plaça possibla de la lenga d’òc al sègle XXI, en presa amb los enjuecs environamentals, culturals, socials… ?

Recuol dins la practica de l’occitan parlat, dificultats creissentas degudas a la monopolizacion per una sola region daus conceptes « occitan, Occitània ». Diktat de linguistas per qui quand tots los locutors naturaus serán crebats podrem fargar una lenga neta e policiada (me permetetz lo neologisme ?) Tant de rasons d’èsser plan pessimista. Mas me sei totjorn definit coma un pessimista actiu. Quò es pas per çò que pense que tot es fotut que baisse los braçs. Non ! Tòrne levar mas marjas de chamisa e fau çò que pòde per ridiculizar l’ennemic. E coma lo concepte de biodiversitat s’espandís, qui sap…

A prepaus de l'autor

Silvan Chabaud

Silvan es redactor al Diari, òc, mas carga mai de casquetas qu'aquela : jol nom de "Chab" canta dins Mauresca (Fracàs Dub) dempuèi la creacion del grop en 1999, e tanben dins Doctors de Trobar, doas formacions que fan sentir qu'es lo Massilia Sound System que lo faguèt cabussar dins l'emplec vivent de la lenga occitana. La lenga la maneja d'alhors tant que publiquèt un recuèlh de poesia, "Leis illas infinidas / Les îles infinies" (Jorn, 2012). Enfin, Silvan es universitari, autor d'una tèsi sus Bellaud de la Bellaudière, poèta provençal del sègle XVI e actualament cargat de corses a la facultat Pau Valèri de Montpelhier.

M’aboni !

Far un don al Diari

Lo Diari, coma tota la premsa emai la premsa occitana, patís d'una situacion malaisida. Aquí vos perpausam de sosténer la cultura en occitan. Cada don compta !

Anóncia

Los darrièrs articles

Los darrièrs clips

Cargament...

La letra del Diari

Soscrivètz a nòstra letra d'informacions !

Soscrivètz a nòstra letra d'informacions !

Vos prepausam de vos abonar, en dos clics, a una letra regulara que vos tendrà assabentat·da de las sortidas dels novèls Diaris papièrs e de la publicacion d'articles novèls.

Avètz soscrich amb succès !