Seleccionar una pagina

Totes los articles ligats a "geografia"

Al país de la bèstia

Lo Gavaudan auriá donat son nom als gavaches, los ancians gabales, un pòble cèlta citat per Cesar dins sa Guèrra de las Gaulas. L’etimologia es somesa al debat mas de las aroinas de l’antica ciutat gabala de Javòls (anciana Anderitum) se pòt mesurar los sègles passats sus las nautors de Losera e sentir un vent cargat d’istòria.

Ne legir mai

Lei Bauç de Provença, fortalesa deis Aupilhas

« La Pouësio èro tant drudo, / La court baussenco tant letrudo, / En aquéu tèms ! Aviés aqui Vidau, aquéu / Que faguè milo tressimàci / Emé sa loubo ; Bounifàci / De Castelano, e, plen de gràci, / Bertrand de Lamanoun, e Rougié noun mens qu’éu », es ansin que Frederic Mistral nos fai cabussar amb son òbra Calendal au còr de l’univèrs medievau de la ciutat dei Bauç, un luec mitic a quauquei legas de son vilatge natau de Malhana.

Ne legir mai

Viralenga Viramonde

Lo Clic & Scroll aqueste que se’n va tà la pesca aus indicators de diversitat lingüistica : de qué clicar, scrollar, escotar en mòda tor de Babel e descubrir un haish de lencos existentas. L’umanitat que practica haut o baish 7 000 lencos e quauques milierats de dialèctes. Segon los lingüistas, 80 % deus umans qu’emplegan 80 lencos. Que demoraré donc 20 % deus
locutors entà s’exprimir en milierats d’autes parlars.

Ne legir mai

Seta : una vila, una illa

La laguna, l’estanh, la mar e la lutz banhan sos cais, sas carrièras filan cap a la cima d’una garriga negada, testimòni dels oceans primitius. La santa Verge, fada enfachinanta, divessa venguda d’Itàlia, senhoreja sul pòrt per l’aparar de las tempèstas : Seta se destaca del continent, fièra e majestuosa.

Un barrutlatge dins la ciutat de Brassens es un convit al despaïsament tant tot i es diferent e particular. Sa situacion de « quasi illa » religada per de ponts que sautan las aigas de Taure jòga fòrça : fisicament, ja, passam dins un autre mond.

Ne legir mai

Nissa la (re)bèla

A l’Extrèm Orient d’Occitània i a una ciutat, l’antica Nikaïa, o coma l’escriu lo bluesman poèta Joan Luc Sauvaigo i a : “montanhas dapertot, valadas que s’espòrjon toti devèrs la mar, devèrs la vila coma un còrs que si profonda emb ai braç tenduts”. Es aquí que s’installèron d’Homo Erectus, i a 400.000 ans, sus lo pendís dau mont Boron au site actuau de « Terra Amata » (vos conselham la visita dau musèu eponima). Lei foceans i venguèron crear un comptador, una vila sòrre d’Antíbol, de Marselha o mai luenh d’Agde.

Ne legir mai

BaRuLa.de, lo site caminejaire contributiu en òc

Au tornar d’un estiu de passejadas, qu’avetz plenhat l’aparelh de fòto de vielhas pèiras e paisatges esmiraglants, grifonhat
nòtas e mapas entà non pas desbrembar quin anar tiò d’aqueste endret meravilhós, güeitat l’addicion deu mei bon
restaurant de l’isla dab lo nom d’aqueth plat fòrt gostós… Abans que tot e ns’escapi per la desbondada de la rentrada, lo
site web participatiu barula.de qu’arcuelherà los vòstes sentits, conselhs e racontes.

Ne legir mai
Cargament

M’aboni !

Anóncia

Lo CalenDiari

Obrir lo CalenDiari

Los darrièrs clips

Cargament...

La letra del Diari

Soscrivètz a nòstra letra d'informacions !

Soscrivètz a nòstra letra d'informacions !

Vos prepausam de vos abonar, en dos clics, a una letra regulara que vos tendrà assabentat·da de las sortidas dels novèls Diaris papièrs e de la publicacion d'articles novèls.

Avètz soscrich amb succès !