Seleccionar una pagina

Critica literària

0 |

Michel Miniussi – Ciutats d’Òc

Michel Miniussi
Ciutats d’Òc
EdicionLes Amis de Michel MINIUSSI
14 x 22 cm
78 p.
16.00 €

Michel Miniussi es un escrivan occitan de Provença, mòrt tròp joine, a 35 ans, qu’aguèt pasmens lo temps de laissar una òbra estonanta e d’una qualitat rara. Fuguèt un autor inclassable qu’explorèt de tèrras literàrias inedichas en lenga d’òc, dins un estile dei mai rafinats, dei mai exigents. Son engatjament per la revista ÒC, sa volontat d’escriure dintrèron dins una quista per la lenga e per lei letras. Son òbra la mai coneguda, Lei Passatemps, foguèt coronada per lo prèmi Antigone en 1994.

L’associacion « Leis Amics de Michel Miniussi » s’acara uèi a faire conéisser l’autor e sei creacions, contunha un trabalh d’edicion dei tèxtes a partir dei manescrichs e tapuscrichs que sòbran. Lo tresaur es inestimable. Vènon d’alhors de publicar Ciutats d’Òc: un recuelh de pròsas talhadas de man de mèstre qu’evòcan quauquei vilas occitanas. L’urbanitat coma quadre, coma fenèstra sus lo monde e sus l’umanitat, es au còr d’aquelei racòntes que fan un vai-e-vèni entre Canas e Tolosa, en passant per Narbona. D’un cap a l’autre de l’arc mediterranèu (per èu, Tolosa es una « ciutat miegterranenca plantejada sota un cèu atlantic »), Michel Miniussi nos fa viatjar dins de vilas cargadas d’Istòria e de viscut personau. Canas sièrve de ponch de partença e de retorn, ciutat d’enfància e d’illusions entre còsta embetumada e pantais de Sophia Loren. S’i costèjan lo vuege, lo languiment, lo derisòri. Dire Canas dins la lenga d’òc fa nàisser una sensacion estranha de descalatge culturau e temporau, trebola lei còdis, leis amiras costumieras. E lo trantalh contunha, se precisa puèi, a Tolosa, onte l’autor nos pèrde dins lei carrièras dau temps, entre atge mejan, bulldozers d’uèi e remembres de la Renaissença. La ciutat mondina es comparada a un còrs d’animau : « la vila, coma bèstia espelhandrada au caladat nos demòstra, per cada pas, la frechalha de sei carrièras ». Narbona, ela, giscla au bèu mitan dau libre, dins l’estrechura d’una sola pichòta pagina onte l’escritura se condensa, se fa mai intensa. Es l’Antiquitat que repren tota sa plaça, la vila tòrna venir la « polida capitala », lo « grand pòrt de Narbonesa », un fare dins la nuech d’òc, un luec arroinat onte se podriá tornar bastir lo monde ? Lei ciutats de Minuissi son en desequilibri, pròchas de l’afondrament, de la disparicion e pasmens fòrtas d’una preséncia fièra, lumenosa. Son d’espacis de vida mai subretot de luecs de rite, associadas ai temples, ai glèisas, au cinèma… Lei vilas se bastisson a l’entorn deis espacis de « representacion », pòrtan la masqueta dau teatre antic per mielhs nos enganar. Lei beleis illustracions de Veronica Champollion qu’acompanhan lo tèxte vènon completar l’ensem, sensa temptar d’explicar, o d’ajudar a la compreneson d’una pròsa que (es aquí lo torn de fòrça) nos escapa tot en estampant, prigondament, nòstre esperit. En barrant lo libre, nos demòra un sentit, una odor, una sensacion fisica desconeguda. I a coma un mistèri que plana, lei darrierei paginas nos laissan una clau en man, mai lei pòrtas son nombrosas : a cada lector de causir la sieuna.

A prepaus de l'autor

M’aboni !

Anóncia

Los darrièrs articles

Los darrièrs clips

Cargament...

La letra del Diari

Soscrivètz a nòstra letra d'informacions !

Soscrivètz a nòstra letra d'informacions !

Vos prepausam de vos abonar, en dos clics, a una letra regulara que vos tendrà assabentat·da de las sortidas dels novèls Diaris papièrs e de la publicacion d'articles novèls.

Avètz soscrich amb succès !