Seleccionar una pagina

Totes los articles ligats a "Provença"

L’olada de conilh

Es un plat provençal mas tanben albigés qu’arriba sus la taula de temps en quora. Es un plat somptuós que s’aprèsta coma la sopa dels dimenges amb de carn, de legums e tot lo demai. Sonca que la carn, aicí, es de conilh, plan mai leugièra que lo buòu o lo pòrc.

Ne legir mai

Fruch de la vinha e dal trabalh dals òmes

Ai un rapòrt a la vinha qu’es coma l’adrech, al solelh. Coma l’es un grum de rasim. Manjar de rasim de taula, saber las colors. Los noms lambrusca, cinsau, Itàlia, muscat, que fan viatjar. Las varietats denant la malautiá generala de las vinhas en Euròpa en causa de la filloxèra.

Ne legir mai

Lo massís dei Mauras

Provença es una tèrra multipla, una archipèla de paisatges e d’univèrs que concentra una varietat rica e sovent mauconeguda. Longtemps (e encara) associada a sa part occidentala, rodanenca, e a l’imaginari mistralenc o a la particularitat de la ciutat-monde de Marselha, aqueu terraire d’òc demòra pasmens ben mai complèxe. Uèi, vos vòli menar dins una montanha secreta e boscosa, una pichòta Cevena dei ribas de Mediterranèa : lo massís dei Mauras, « la » Maura coma va dison leis ancians per designar aqueleis auturas que tutejan la mar.

Ne legir mai

Serranas

Es un exercici delicat que de cronicar lo libre d’un autor acostumat d’escriure dins aquestas meteissas colomnas. E pasmens se poiriá pas passar jos silenci aquela òbra, tant es justament ligada a çò qu’aquel autor evòca dins Lo Diari. Los legeires assidús, los seguidors de Silvan Chabaud de numèro en numèro, auràn segurament destriat dos subjèctes qu’animan en bèla part sa pròsa qualitadosa : barrutlatges e literatura.

Ne legir mai

Domnina

En Provença, dins lo vilatge de Ròcaguda, nais Domnina a la fin del sègle XIX. Es la mai jove d’una familha miserabla, que patís de la marrida reputacion de « Mandra ». Tot coma sas sòrres, Irma e Gusta, totas doas partidas a Marselha per far fortuna, e tot coma sa maire, maridada amb un raubaire un pauc cinic.

Ne legir mai

En tren, lòng de la Còsta blava

Marselha es pausada, coma una scèna antica, au còr d’un amfiteatre de pèiras blancas. D’un costat lo massís cauquier de Marselha-Veire e la naissença dei calancas, de l’autre, a l’oèst, la cadena de la Nerta, una autra garriga rocassiera un pauc mens coneguda.

Ne legir mai

Michel Miniussi – Ciutats d’Òc

Michel Miniussi es un escrivan occitan de Provença, mòrt tròp joine, a 35 ans, qu’aguèt pasmens lo temps de laissar una òbra estonanta e d’una qualitat rara. Fuguèt un autor inclassable qu’explorèt de tèrras literàrias inedichas en lenga d’òc, dins un estile dei mai rafinats, dei mai exigents. Son engatjament per la revista ÒC, sa volontat d’escriure dintrèron dins una quista per la lenga e per lei letras. Son òbra la mai coneguda, Lei Passatemps, foguèt coronada per lo prèmi Antigone en 1994.

Ne legir mai
Cargament

M’aboni !

Anóncia

Los darrièrs clips

Cargament...

La letra del Diari

Soscrivètz a nòstra letra d'informacions !

Soscrivètz a nòstra letra d'informacions !

Vos prepausam de vos abonar, en dos clics, a una letra regulara que vos tendrà assabentat·da de las sortidas dels novèls Diaris papièrs e de la publicacion d'articles novèls.

Avètz soscrich amb succès !