Seleccionar una pagina

Totes los articles ligats a "editò"

Lo Diari jòga las prolongacions (Edito del Diari n°62)

Dobrissètz los portanèls de l’estadi, alandatz las tampas de l’arena, daissatz los esportius del dimenge mai dels autres jorns de la setmana cambadejar aprèp de meses embarrats coma galinas en jaça de batariá : en aqueste estiu los portièrs retrobaràn lor gàbia, los raquetaires batràn la tèrra, los afogats de gròs balon oval o de pichòta pauma redonda trepejaràn las pelenas, las ròdas regaràn lo quitran…

Ne legir mai

Conquistas en temps de pandemia (Editò del Diari n°61)

Vòstre magazine d’actualitat culturala, e son lectorat amb el, a fach un torn del quadrant calendari (e mai) jol dardalh d’una actualitat sanitària gaire conortanta. Lo camin s’es contunhat, e segurament per qualques meses encara, d’un autre biais, amb de procediments que poiriam afiblar del deliciós neologisme de « distancials ». Aprèp un an d’escapadas a mostrar quicòm mai, avèm causit d’abordar la cruda realitat, una realitat pasmens irreala, sarrats que sèm davant d’ecrans que, per una bona part de nosautre·a·s, constituisson los orizonts quotidians de la vida professionala… e personala.

Ne legir mai

Voses que cridan lor plaça (Editò del Diari n°60)

Chifra bruta, seca e evidenta : las femnas representan la mitat de la populacion. Chifra bruta, seca mas mens evidenta : las autoras representan 30% del monde de las Letras.
Darrièr aquel desequilibri vesedor s’amagan de realitats garrèlas : de qu’escrivon las femnas ? Coma dins lo demai de la societat, la paritat formala se revèla de còps bufèca, e las femnas pòdon demorar acantonadas als pòstes o als genres jutjats inferiors.
Son, mas se vei pas. Fan, mas se sap pas.

Ne legir mai

Santat ! (Editò del Diari n°57)

Sembla que l’annada siá pas tròp marrida. Non, pel vin vòli dire, que pel demai… L’estiu s’acaba, coma la madurason dels gruns sucrats, la semal es per sortir, serà lèu emplenada. Pertot dins nòstres paises sembla que la liana fruchosa aguèsse trapat, un moment o l’autre, un arbrilhon, un bocin de tèrra peiregosa per s’entortovilhar. Aval desapareguèt, en causa benlèu de la filloxèra que ne butiguèt tant e mai a partir cap a las Americas (clinhada apiejada a un Diari passat). Alai venguèt una industria, un business mondial sens chuc ni muc. Aicí, d’istòrias de cooperacions, de solidaritats, de mans tendudas e noseludas coma los ceps. De revòltas tanben, quand lo roge rajava de barricas en barricadas…

Ne legir mai

LD BD (Editò del Diari n°55)

Bom ! Un Diari novèl ! Aquel d’aquí sortís en una temporada malaisida, vos ne farem pas un dessenh. Esperam que nòstras paginas, confinadas amb atencion e teletrabalh vos regaudiràn coma d’acostuma. Encara mai que d’acostuma, qu’aqueste còp nòstra tematica es viva, fusanta, espetanta, imatjada : la benda dessenhada. E pau !

Ne legir mai

“Una ala negra se pausa sul Diari…” (Editò del Diari n°52)

Anem, sarratz-vos, quitatz la sornièra ivernala que nos environa. Dins aquela negra foscor de braces espèran de vos arrapar e de vos entraïnar dins l’autre monde, aquel del revèrs, un monde-miralh poblat de fadas encantairitz, de draquilhons fosiguets, de leberons tòrts, de camacrusèlas, e de mostres bèls e ancians que se pòdon pas descriure e que, dins lor demòra de mòrt, espèran en somiant… Non, sèm plan mai d’aise al canton del fuòc, a combatre la nuèch que n’acaba pas de se chapar lo jorn dins d’udoladas silenciosas. En aquestas estranhas eternitats dison que pòt morir la quita Mòrt…

Ne legir mai

“A Taula !” (Editò del Diari n°51)

La lenga occitana sap melhor curar los topins ? Occitània s’arrestariá pas fin finala al moment que comença la cosina al burre ? Lenga d’oïl o lenga d’òli ? Aquelas questions pseudofilosoficas, qu’auriái poscudas servir en latin – de cosina – nos presentan pasmens una reflexion que totes nos faguèrem : existís un legum, perdon, un ligam, entre cosina e occitan. Rapòrt al temps, a la transmission, menaças globalizantas que pesan sul fial tèune tibat entre passat, present e avenidor, diversitat que bastís, a flor e a mesura, una unitat umila : la taula occitana es res de mens qu’un enjòc de societat.

Ne legir mai
Cargament

M’aboni !

Anóncia

Los darrièrs clips

Cargament...

La letra del Diari

Soscrivètz a nòstra letra d'informacions !

Soscrivètz a nòstra letra d'informacions !

Vos prepausam de vos abonar, en dos clics, a una letra regulara que vos tendrà assabentat·da de las sortidas dels novèls Diaris papièrs e de la publicacion d'articles novèls.

Avètz soscrich amb succès !