Seleccionar una pagina

Critica literària

0 |

Coma un aubràs estrifat per l’auristre / Leberon

Coma un aubràs estrifat per l’auristre / Leberon
Roland Pecout
Edicions Tròba Vox
82 p. / 16 x 22.5
15.00€

Roland Pécout dintrèt en literatura en trevant leis espandis largs deis Orients, nos dobriguèt lei pòrtas dau levant e faguèt bufar un vent novèu sus lei letras d’òc, dins leis annadas setantas, amb son racònte de viatge : Portulan, camins dau levant (dos volumes, recentament reeditat en un volume per Vent Terral). Après son dire de viatjaire, d’escrivan nomada que saup escotar lo monde e tornar de luenh per mielhs saborejar lo país : tot èra cambiat, tot èra de tornar escriure, de tornar inventar. Dins una lenga d’òc rica e carnala, Roland Pécout saupèt nos faire sentir la libertat despolhada, franca e sensuala d’un Afganistan ara vengut un teatre de guèrras infinidas. Sa lenga de poesia quitèt plus de la trabalhar, de l’afinar, dins una seria de romans e de recuelhs de poèmas, dins d’articles, d’assais, de reflexions sus lo viatge, la musica, Mistral, lei Toaregs, Van Gogh e tant d’autres subjèctes divèrses. Dempuèi Mastrabelè, paregut ais edicions Jorn en 1999, esperaviam, coma de fontaniers en cèrca d’aiga secreta, un autre recuelh poetic : es ara causa facha amb aquèu polit libre quadri-lenga (occitan-francésitalian- anglés).

L’autor, acostumat ai vèrs liures, se dona aquí un ritme regulier amb d’octosillabas que fan dançar la lenga e de rimas crosadas plenas de musica. L’encastre, classic donc, nos estona e nos atriva coma un fiu d’Ariana que volèm seguir au laberint dei paraulas. Autre encastre, autra unitat : aquela dau luec, d’una geografia precisa qu’es aquela de Leberon, la montanha provençala. Siam dins lei beutats escalustradas d’un sèrre de cauquier que faguèt pantaiar mai d’un poèta… coma René Char d’alhors invocat dins lo tèxte. Mai parlar de Leberon es parlar dau monde, varalhar dins lei combas es començar un viatge mai lòng : atraversar lo temps prigond de l’Istòria. Çò que nos pivèla dins l’òbra de Pécout es bensai aquesta espessor de l’escritura : la complexitat dau monde, la pluralitat dei mondes, la fòrça dei pòples e de seis istòrias, sovent duras, ressònan dins lo tèxte, de lònga. Caminar dins leis environas d’Opeda o de Merindòu es, per exemple, subran tombar au còr dau chaple dei Vaudès que sembla, estranhament, ai mortalatges de Siria actuala. La poesia es ansin un agach lucide, un biais de legir lo païsatge dins sa totalitat, de dintrar dins lo païsatge coma se dintra dins un tablèu d’artista per i seguir lei mila sentiers de l’umanitat. Leis “esclargiments” qu’acompanhan lei poèmas nos permèton justament de sentir tota la riquessa dei referéncias.

Lo Leberon de Pécout es un luec sensa confinha que concentra totei leis alhors explorats, es una immensitat pichòta per s’anar perdre, i abandonar son « egò » dau biais dei mistics tibetans… Un Leberon ben luenh deis embarraments provinciaus, una tèrra liura e una lenga d’òc, viva, rebèla e solara que tròba sei ressons, sei continuacions dins leis autrei lengas dei reviradas, qu’elei tanben, dobrisson a son torn lei mila pòrtas dau monde.

A prepaus de l'autor

M’aboni !

Anóncia

Lo CalenDiari

Obrir lo CalenDiari

Los darrièrs clips

Cargament...

La letra del Diari

Soscrivètz a nòstra letra d'informacions !

Soscrivètz a nòstra letra d'informacions !

Vos prepausam de vos abonar, en dos clics, a una letra regulara que vos tendrà assabentat·da de las sortidas dels novèls Diaris papièrs e de la publicacion d'articles novèls.

Avètz soscrich amb succès !