Seleccionar una pagina

Barrutlatges

0 |

La Santa Bauma : una seuva primària provençala ?

Photo : Alain Bellon

(1) – Francis Hallé, cercaire e biologiste renomat, a l’origina de la mesa au ponch de l’exploracion de la canopèa ambé lei radèus dei cimas. Publiquèt, notadament, Plaidoyer pour l’arbre (2005).

Òm pòu pas evocar la biodiversitat sensa pensar ais espandis majestuós de la zòna tropicala e sei famosei seuvas primàrias.

Es ailà que vivon 92,2% deis espècias viventas animalas e vegetalas. Aquelei forèsts escapèron ai periòdes de glaciacion e fuguèron longtemps protegidas deis eissartatges que cambièron lo paisatge europèu. Sus la nòstra riba de Mediterranèa, siam ben luenh dei canopèas onte Francis Hallé (1) despleguèt sei radèus dei cimas ! Pasmens lei garrigas e maquís de Provença o Lengadòc devon pas escondre la seuva…

Un barrutlatge dins lo massís de la Santa Bauma, a quauquei quilomètres dei calancas secarosas vos farà descubrir un monde pivelant. Es un sèrre de cauquier enauçat a 1148 mètres, a la confinha de Var, pròche d’Aubanha, que velha dempuèi de millenaris sus aqueu tresaur biologic. A l’ubac d’aquela montanha, leis aubres trobèron l’umiditat e la frescor necitas a son desvolopament. De faus gigants, de tueis, de pins gavòts immenses : tota una vegetacion normalament mai septentrionala i tròba de condicions favorablas. La Santa Bauma es una iscla onte grelha una seuva relíquia qu’escapèt ai còps de destrau. Se ditz que la forèst i es tant bèla e anciana, leis aubres tant grands, qu’aquò favoriza lei precipitacions (dos còps mai importantas qu’a Marselha) e manten un equilibri que fuguèt romput alhors. Espaci naturau mitic dempuèi l’Antiquitat (lei foceans i venerèron Artemís), es dins una de sei baumas que Maria Madalena, segon la tradicion, venguèt s’installar après son lòng periple. La dimension sagrada dau luec joguèt un ròtle fondamentau dins sa preservacion : fuguèt enebit de copar leis aubres, d’eissartar per puèi cultivar. La quita etimologia de forest ven d’alhors d’aquela idèa de « luec enebit a tota esplecha », sovent per decision reiala (que lo rei se gardava de seuvas per la caça). Pasmens leis òmes trevèron e trèvan encara de lònga la Santa Bauma, mai coma simples passants, pelegrins e barrutlaires que vènon cercar la patz e lo solaç a la sosta deis aubres desmesurats.

Se la seuva aprofiechèt de la preséncia de la bauma sagrada que la preservèt de sègle en sègle, mai recentament son de militants e d’amorós de la natura que saupèron l’aparar e luchar per sa sauvagarda. Enfin, en octòbre de 2017, es estat creat lo Pargue Naturau de la Santa Bauma. L’enjuec es ara de saupre s’aqueu pichòt tròç de seuva isolada dins una environa de mai en mai urbanizada serà transmés ai generacions futuras. Sa raretat e sa fragilitat ne fan tota sa riquesa. Una Provença secreta e boscosa vos espèra sus lei camins solombrós de la fageda impausanta que senhoreja au pè dei bauç. I sortiretz dau temps, acompanhats per la preséncia muda e rasseguranta dei gigants de lenha. L’estiu, quand tot lo demai es un ermàs aclapat de soleu, i trobaretz un paradís de frescor. Es d’alhors dins la Santa Bauma que naisson lei sòrgas e lei rius qu’abèuran tot lo país a l’entorn : la pròva, encara un còp, que leis aubres son d’aligats de tria dins la lucha contra lo rescaufament e la secaresa. La montanha, l’aiga e leis aubres : una Trinitat pagana ?

A prepaus de l'autor

M’aboni !

Anóncia

Los darrièrs articles

Los darrièrs clips

Cargament...

La letra del Diari

Soscrivètz a nòstra letra d'informacions !

Soscrivètz a nòstra letra d'informacions !

Vos prepausam de vos abonar, en dos clics, a una letra regulara que vos tendrà assabentat·da de las sortidas dels novèls Diaris papièrs e de la publicacion d'articles novèls.

Avètz soscrich amb succès !