Seleccionar una pagina

Dorsièr

0 |

Dorsièr Felibritge – Jacques Mouttet, Capolier dau Felibritge

Dorsièr Felibritge – Jacques Mouttet, Capolier dau Felibritge

Jacques Mouttet es « capoulié » dau Felibritge despuèi 2006, son percors d’aparaire de la lenga d’òc comencèt dins sa joinessa e contunha ara, mai que jamai, a la tèsta d’una associacion quasi mitica qu’òbra au quotidian per l’amor de la lenga.

Monsur Mouttet, d’onte ven vòstre engatjament per lo provençau ?

Ai enveja de dire qu’es vengut solet… Siáu d’una familha provençala de soca monte se parlava la lenga, pas a ieu directament, mai mei parents, mei grands, entre elei. Ai agut aquò, naturalament. Un jorn veguèri un pega-solet « Prouvènço » amb una pervenca, sus una veitura. M’interroguèri, mai de qu’es aquò ? Comprenguèri puèi qu’èra lo simbòle dau Felibritge, m’entresenhèri e dintrèri a l’escòla dau Felibritge d’Ais. Aviáu pas encara 20 ans.

Adonc, es tanben ligat, a la debuta, au Felibritge ?

Òc, rapidament. I aviá un fons, un sorgent familiau e lo Felibritge venguèt afortir tot aquò. Lo camin es estat lòng pasmens, au dintre de l’associacion. D’abòrd dins la Mantenença de Provença puèi tanben dins l’espandiment dau Felibritge sus tot l’espaci de la lenga d’òc. Pòdi dire qu’ai menat e que meni una vida de felibre, de segur. Venguèri majorau en 1995.

E dins vòstre vida professionala, i aguèt un liame ambé lo provençau ?

Òc, aquí tanben, es interessant. Èri emplegat a la comuna de-z-Ais, au servici tecnic. I dintrèri dins leis annadas setanta. Es un pauc plus tard, en 1986, que lo cònse me prepausèt de m’ocupar de la cultura nòstra au cabinet de la cultura de la vila. M’encarguèri donc dei manifestacions culturalas ligadas a la lenga e a la cultura d’òc e trabalhèri a la promocion dau provençau. Fuguèri bensai lo promier « encargat de cultura d’òc » ? En tot cas, consacrèri una bèla part de ma vida professionala au provençau, a fons, e subretot, oficialament.

Autre moment fòrt de vòstra vida, vòstra eleccion de capolier, podètz tornar sus aquò ?

En 2005, quora Pèire Fabre anoncièt que quitava lo pòste de capolier, es estat un moment fòrt. Nos recampèrem, un vintenat de majoraus, a Narbona, per chifrar e veire cu podriá s’engatjar… Vira que viraràs, s’atrobèt que n’i aviá qu’un a aquèu moment que podiá repréner, èra ieu. Èra pas l’ambicion que me portava, m’èri jamai imaginat de venir capolier un jorn ! Siáu estat un pauc vist coma l’òme dau « consensus » e dins lo Felibritge, qu’es un movement alargat sus tot l’espandi d’òc ambé de sensibilitats diferentas, es d’importància ! Prenguèri ma decision, m’engatgèri e fuguèri elegit. Me tornèri presentar dos còps puèi (lo capolier es elegit per 4 ans) e siáu content de veire que lei felibres me dònan encara sa fisança.

Aquest an fuguèron festejats lei 150 ans de la copa, 2017 es una annada especiala ?

De segur, lei 150 ans de la copa e lei 150 ans de Calendau ! Organizèrem una gròssa jornada lo 30 de julhet en Avinhon, i aculhiguèrem una delegacion de catalans mandats oficialament per la Generalitat e lo CAÒC tanben. L’actualitat catalana èra aquí : lei representants de Catalonha èran en plen dins son combat politic per l’engatjament d’un processus democratic sus l’independéncia. Lo Felibritge sosten lo processus democratic, la decision populara, mai pren pas posicion sus la question de l’independéncia. Es interessant de veire que 150 ans après, siam totjorn dins nòstre temps, au còr dei grandei questions que tafuran lei vesins catalans.

Dins son temps, dins lei questions politicas, en França tanben, ambé leis eleccions presidencialas ?

Leis eleccions presidencialas, en França, es estat l’escasença per lo Felibritge d’alertar lei politics sus lo dangier d’apauriment de la cultura en França se fasèm ren per lei lengas e culturas regionalas. Avèm interpelat lei partits en preséncia, agueriam d’unei respònsas interessantas, es tanben lo ròtle dau Felibritge de portar aquesta paraula vèrs lei decideires politics. Mai nos fasèm gaire d’illusions, la situacion es complicada. Nos fau estre presents, nos fau existir, la permanença de nòstra accion : es bensai la clau.

De qué son leis accions que menatz justament, d’aquesta passa ?

Siam en trin de trabalhar sus la reedicion e la mesa a jorn dau « Tresor dóu Felibrige » qu’es un chantier enòrme. Una còla trabalha regularament e se recampa totei lei mes per avançar dins aquèu trabalh « academic » podèm dire. Es una gròssa operacion que dèu subretot desbocar sus una version numerica, collaboram per aquò ambé una còla de cercaires de Sophia Antipolis. Cada mòt dau diccionari serà en linha, ambé sa definicion e sa prononciacion tanben (ambé l’apondon de fichièrs sons). Avèm montada « l’Assemblado dei jouines » que recampa lei joines felibres e representa l’avenir dau movement, lei podètz retrobar sus lo malhum sociau que trabalhan fòrça amb internet. Contunham d’editar la « Revisto » cada dos mes e participam a de manifestacions regularament sus tot lo territòri. Avèm ben trabalhat sus lo centenari de la granda guèrra ambé l’afaire dau 15en còrps, siam montats en Lorena davant lo monument que fuguèt eregir en sa memòria. Farem d’alhors un collòqui a Forcas, dins Gard, lo 4 de novembre : « Lo Felibritge dins la guèrra ». Mancam pas d’òbra, coma va disiáu : tant que siam actius, viuts, siam la pròva bèla que la lenga d’òc contunha, fau gardar l’esper e contunhar de se batre per aguer de resultas e la consideracion de nòstra lenga.

A prepaus de l'autor

M’aboni !

Far un don al Diari

Anóncia

Los darrièrs articles

Los darrièrs clips

Cargament...

La letra del Diari

Soscrivètz a nòstra letra d'informacions !

Soscrivètz a nòstra letra d'informacions !

Vos prepausam de vos abonar, en dos clics, a una letra regulara que vos tendrà assabentat·da de las sortidas dels novèls Diaris papièrs e de la publicacion d'articles novèls.

Avètz soscrich amb succès !