Seleccionar una pagina

Alan Roch

Alan Roch

Alan Roch foguèt institutor pendent plan de temps, avant de venir animator cultural, çò qu'explica perque consacrèt una part de son activitat a escriure pels dròlles. E a contar, qu'Alan Roch es conegut per sas istòrias inspiradas de la tradicion e de la vida del seu país (Carcassona), que salpica d'un umor ironic. Son agach agusat li val d'escriure de cronicas dins mai d'una revista o jornal, e notadament sul rugbi, que n'es un afogat de primièra borra.

Germana e las Marcejadas

Qu’es aquela tissa menada amb perseverança de voler anar a tota fòrça faire una virada sus Mars (e vos parli pas d’aqueles que se vòlon metre sus lor 31 e s’i anar installar), dins un esperit batalhièr (vertat que Mars èra lo dieu latin de la guèrra, un bon A-res estimavan los Grècs !) o per lipetariá (Mars es lo nom d’una barra de chocolat, non ?).

Ne legir mai

A Na Loba

Quand escrives en òc e que te demandan un tèxte sus las femnas, aquò’s d’una granda simplicitat que se pòt faire referéncia als trobadors que cantavan, adoravan, sacralizavan la Dòna o al Frederic Mistral a celebrar Mirelha e Magalí, « ma tant aimada ».

Ne legir mai

E cric e crac, clavatz lo conte !

La formula classica per n’acabar amb un conte es plan coneguda e vira a l’entorn de « E cric, e crac, mon conte es acabat » e de còps, lo contaire o la contairina travèrsa un prat o es convidat (o pas) a la nòça. Mas, la tradicion es apelada a èsser subvertida (o pervertida, coma volètz) e se pòt imaginar d’autras conclusions reactualizadas.

Ne legir mai

Viravent Trucabarral, nòstre mèstre en enologia

La tenguda d’aquesta cronica me permet de rendre un còp de mai omenatge a nòstre mèstre en enologia : lo grand Viravent Trucabarral conegut dins lo monde entièr, del blanc al roge, per son libròt fondamental : Meditacion e Vinificacion, que s’apièja sus aquesta constatacion istorica e incontestabla : « Nòstra tèrra es la tina. »

Ne legir mai

L'Adieu al Joan-Maria Petit

A la fin d’agost, caliá estancar las semals que lo temps de vendémias arribava. Aqueste moment, Joan-Maria Petit lo tornarà pas viure (o imaginar qu’amb las maquinas…) en aquesta debuta d’agost, nos ven de quitar a l’atge de 78 ans.

Ancian professor a l’Universitat Paul-Valéry (Montpelhièr), amb unes fòrts ligams familials amb la cultura d’òc : nebot de l’òme de teatre Ernèst Vieu, gendre del poèta e linguista lo professor Carles Camprós, Joan-Maria Petit s’interessèt tanplan a l’etnografia coma a la lexicografia e a la dialectologia (prenguèt part a l’elaboracion de l’Atlas linguistique du Languedoc oriental-CNRS).

Ne legir mai

M’aboni !

Anóncia

Los darrièrs clips

Cargament...

La letra del Diari

Soscrivètz a nòstra letra d'informacions !

Soscrivètz a nòstra letra d'informacions !

Vos prepausam de vos abonar, en dos clics, a una letra regulara que vos tendrà assabentat·da de las sortidas dels novèls Diaris papièrs e de la publicacion d'articles novèls.

Avètz soscrich amb succès !