Seleccionar una pagina

La Galipòta

La Galipòta

La fin d’una tradicion occitana urbana : Les Recardeyres. Fantaisie dite au Banquet du Syndicat de la Marée (1938) par l’auteur et doyen Fernand LAPAUZE

Lo ton generau es pebrat, pimentat, quitament gorrin. Tots los ingredients i son, e totun quauquarren es a díser. I a un sèi-pas-qué qu’es de manca. Coma s’una flamba s’èra tuada. Coma se tot aquò n’avèva pas mei d’importància.

Ne legir mai

Premèira minuta

Premèira minuta. A enviat la pauma directament en tòca. Deylaud, l’obraire de Tolon, cèrca la tusta. Los dus packs n’a ponh esperat l’òrdi de l’arbitre. Los Tolonés an balançat en tòca dirècta la pauma de l’engatjòt. Los vaquí que se ronçan au centre dau terren. Los Beglés permèir. Moscato fòu uishant en cap. Arrapa extatic sos pilars.

Los Tolon son aquí quage au mèsma temps. L’arbitre n’a pas augut lo quite leser de shiular. Arriba esbafat puei espèra. Briga de ponh dau reglament ne prevei lo cas. Son aquí los dus packs.

Ne legir mai

M’aboni !

Anóncia

Lo CalenDiari

Obrir lo CalenDiari

Los darrièrs articles

Los darrièrs clips

Cargament...

La letra del Diari

Soscrivètz a nòstra letra d'informacions !

Soscrivètz a nòstra letra d'informacions !

Vos prepausam de vos abonar, en dos clics, a una letra regulara que vos tendrà assabentat·da de las sortidas dels novèls Diaris papièrs e de la publicacion d'articles novèls.

Avètz soscrich amb succès !