Seleccionar una pagina

Tòca-Maneta

0 |

Musica e vidèojòcs : de la chiptune a la fortuna

1 – Le Bal Pop Trònic
2 – The Legend of Zelda Ocarina
3 – Child of Light

Chaspaires de maneta, picanhaires de botons, balhaires de jòia a stick
e esportius de canapè, adiussiatz !

Aimi dire que lo vidèojòc es un mèdia multiple, un art agregator de las autras arts. Dins aquò, la musica ten una importància que creis a passes de gigant. Èra pertant clarament pas ganhat a la debuta, e a calgut se contentar pendent d’annadas de brutatges sintetics, al mitan d’un silenci de còps un pauc pesant. Cal dire que los supòrts de jòcs èran de talha redusida, e la causida deviá se far entre lo contengut del jòc, sa part grafica, e sa banda-son, i aviá pas de plaça per tot ! Mas l’engenh de l’òme es çò qu’es e trobam totjorn un mejan de far una plaçòta s’o pensam important, e aver una musiqueta, mai foguèsse minimala, qu’acompanhe nòstras aventuras, afortissiá l’immersion. S’agissiá de tròces monofonics, puèi venguèron de piuses per far d’escapolons, abans d’arribar a la sintèsi numerica. La musica qu’èra aital produsida pòt susprene los qu’an pas creissut amb aquò dins las aurelhas, mas d’unes compositors biaissuts capitèron de se far conéisser per de melodias que demòran uèi dins lo cap de mai d’una generacion. Sens comptar que çò que sortiguèt d’aquestes temps influencièt bravament la musica electronica post-1990, en creant lo concèpte de chiptune. Resistissi pas al plaser de citar un grop que ne fa uèi, amai en occitan : lo Bal Pop Trònic, amb lo provençal Henri Maquet !

E cal pas creire que far de musica e crear de melodias amb de mejans tecnics limitats vòl dire qu’òm sap pas far autra causa. D’exemple amb lo japonés Nobuo Uematsu, vertadièr Dieu vivent de la musica de vidèojòc, conegut per los ambients musicals de la seria Final Fantasy, que comencèt a l’epòca de la chiptune e se perseguís uèi amb grands orquèstras sinfonics. Es considerat coma virtuòsi quals que sián los instruments, electronics, reals, tot aquò pòt donar de bona musica, qu’acompanha una narracion de qualitat e provòca l’emocion. Son compatriòta Kōji Kondō es pas de daissar de caire en tant que compositor de las musicas de serias màgers qu’an tanben traversat lo temps : Super Mario e The Legend of Zelda.

Un autre japonés, Joe Hisaishi, capita, el, de far lo ligam per la musica entre lo cinèma e lo vidèojòc, qu’es lo musician en cap dels films de Hayao Miyazaki e Takeshi Kitano mas tanben de la seria de jòcs Ni No Kuni. Jamai la frontièra entre lo cinèma e lo vidèojòc foguèt tant tèuna amb de monde coma Michael Giacchino que comencèt pel vidèojòc e es ara demandat de pertot a Hollywood, o Jeremy Soule, compausitor de la seria d’heroic-fantasy The Elder Scrolls e que posa sas inspiracions en çò de Hans Zimmer, John Williams… en despassant, de còps, sos mèstres. O encara Olivier Derivière, francés qu’es un pauc dins la meteissa dralha… plan en vista tanben.

Mas la musica a tendéncia classica coma se fa dins lo cinèma es pas la sola e es pauc de dire qu’es variada, adaptada a de genres de jòcs plan variats eles tanben. En forra-borra vos pòdi citar las baladas romanticas de Cœur de Pirate per Child of Light, lo jazz de Cuphead que pèga a son look de vièlh dessenh animat, la new-folk/pop de Life is Strange que renfortís lo malèstre adolescent, o encara Polybridge, jòc de construccion de ponts que tota la musica n’es facha a la sola guitarra seca, perqué pas !

Ara los concèrts de musica de vidèojòcs, los prèmis, la reconeissença publica, critica e professionala se multiplican, e de mai en mai la musica de vidèojòc s’extrai del seu mèdia original per èsser gostada coma tota autra musica.

Se volètz anar mai luènh sus aquel subjècte, vos recomandi lo podcast Les Démons du MIDI, menat per dos jornalistas especializats, saberuts sus la musica de jòcs e eclectics
dins lors tastas !

A prepaus de l'autor

Tristan Gahús

Tristan Gahús es l'escais, coma aquò se fa dins aquel mitan, de qualqu'un qu'aima plan los videojòcs e qu'es prèste a partatjar sa passion en occitan. Autor de detzenas de cronicas, de còps radiofonicas, sus las sortidas recentas, chafradas Tòca-Maneta, tòrna sul Diari amb una novèla formula, mai larga e mai "trans-mèdia", coma se ditz en occitan blós !

M’aboni !

Far un don al Diari

Lo Diari, coma tota la premsa emai la premsa occitana, patís d'una situacion malaisida. Aquí vos perpausam de sosténer la cultura en occitan. Cada don compta !

Anóncia

Los darrièrs clips

Cargament...

La letra del Diari

Soscrivètz a nòstra letra d'informacions !

Soscrivètz a nòstra letra d'informacions !

Vos prepausam de vos abonar, en dos clics, a una letra regulara que vos tendrà assabentat·da de las sortidas dels novèls Diaris papièrs e de la publicacion d'articles novèls.

Avètz soscrich amb succès !