Seleccionar una pagina

Reportatge

0 |

L’espectacle Presque, de Art Cie e Belle Pagaille

Quand los Capulets parlan en occitan,
una adaptacion de Romeo e Julieta 

Doas companhiás se son recampadas per un trabalh collectiu sus un tèxt màger de William Shakespeare. L’idèa èra de propausar una adaptacion a l’encòp accessibla a totes e fidèla al cap d’òbra del teatre elisabetan en utilizant doas lengas : lo francés e l’occitan. Shakespeare aviá costuma d’emplegar las lengas « regionalas » britanicas per d’unes personatges dins sas representacions ; l’occitan ven donc, naturalament, jogar aquel ròtle de dobertura e de diversitat d’accents, de ritmes, de paraulas (pensam d’alhors, aquí, a la revirada occitana recenta dels sonets de Shakespeare per Joan-Claudi Forêt, en cò de l’Aucèu Libre). En mai d’aquò, Romeo e Julieta es una peça que s’inscriu dins un contèxt mediterranèu : un domeni que conven perfièchament al trabalh pacient e coerent, dempuèi d’annadas, d’Art Cie, una còla que bastís, a la fòrça dels mòts, un teatre simple e pasmens d’una riquesa inagotabla.

Aquí, tot se debana per carrièra, dins la vida vidanta. Los actors trabalhan en amont, sul luec e amb los estatjants, s’installan dins d’ostals e se servisson dels balcons e de las fenèstras, dels escalièrs, per se fargar de scènas provisòrias. Es una deambulacion fabulosa, una barrutlatge entre comèdia, tragèdia, balèti… I a pas de public, al sens estrict del tèrme, mas puslèu una interaccion, un escambi permanent : los actors jògan los segonds ròtles e fan avançar l’intriga en prenent, de còps, la plaça d’un narrator, mas Romeo e Julieta son causits demest los espectators e totas e totes son convidats a dançar au balèti dels Capulets o a cantar per l’entèrrament de Julieta… Es un teatre sul viu, una immersion totala. Aquel trabalh permet de far clantir la lenga d’òc dins la ciutat e de la metre en accion, de l’ancorar dins la realitat tot en jogant sul poder sens confinha de l’imaginari teatral. Verona es subran aquí, davant nòstre nas, tan pròcha, tan familiara coma lo vèrb poetic e dinamic del dramaturg anglés : la passion amorosa e los juecs de poder qu’opausan las familhas dels amants s’entremesclan dins una passejada plena de suspresas que i sèm totes implicats. Cinc actors e doas companhiás de Montpelhièr s’acaran a aquela escomesa, de residéncias en repeticions publicas, l’espectacle s’amadurèt e se trobèt un ritme e una color seuna, particulara e sensibla.

Per la bèla sason 2019, manquetz pas d’anar caminar, acompanhats pels actors, sus las pesadas dels personatges shakespearians, entre jòia e sospirs d’amor, entre rire franc e luciditat crudèla. De segur, ne sortiretz diferents, coma cambiats, d’aquesta deambulacion teatrala que vos balharà la tifa-tafa e riscarà ben de vos transformar, lo temps d’un conte, en un Romeo o una Julieta novèls. De la lenga d’òc a Shakespeare, de la carrièra vòstra a las scènas del teatre elisabetan, i a pas qu’un pas : « Presque » vos porgís la man per sautar la rega.

A prepaus de l'autor

M’aboni !

Anóncia

Lo CalenDiari

Obrir lo CalenDiari

Los darrièrs clips

Cargament...

La letra del Diari

Soscrivètz a nòstra letra d'informacions !

Soscrivètz a nòstra letra d'informacions !

Vos prepausam de vos abonar, en dos clics, a una letra regulara que vos tendrà assabentat·da de las sortidas dels novèls Diaris papièrs e de la publicacion d'articles novèls.

Avètz soscrich amb succès !