Seleccionar una pagina

L'occitan blos

0 |

Lo fossaire (2)

Lo fossaire (2)

Nosautres los occitanistas con-sideram qu’es plan util d’estudiar la lenga tala coma se parla, o se parlava a una data tota recenta. Mas aquò es sonque cinquanta per cent del trabalh que cal far.

Avèm tant de respècte pels trabalhs d’un Loís Alibèrt, d’un Rogièr Barta, d’un Ramond Chatbèrt, d’un Pèire Bèc, d’un Domergue Sumien, d’un Patric Sauzet, d’un Florian Vernet qu’an trabalhat a far de l’occitan una lenga de cultura a partir dels parlars actuals.
Çò que seriá dramatic seriá de considerar que sols los trabalhs coma los que fasiá Joan Seguí an un interès e que tot assag de codificar los pateses païsans en via rapida de dessocializacion es un prètzfach bufèc. Seguí e Alibèrt se complètan.
Per dire lo fossaire «l’obrièr que fa la fòssa per i enterrar un mòrt» de segur qu’en primièr cal conéisser lo pus complètament possible totes los mots locals sinonimes d’aquel. Mas, dins una perspectiva occitanista, ne cal causir un que serà lo de l’occitan estandard. Es una causida “politica” que cal far ambe de critèris scientifics. Siquenon, totes los occitans, d’un cap a l’autre del nòstre país grandàs e divèrs, aurem sonque en comun lo mot francés le fossoyeur.
Se pòt considerar que lo fossaire (cas subjècte) correspond a lo fossador (cas regime) aissí coma los cases subjèctes lo cantaire, lo jogaire, lo pescaire correspóndon als cases regimes lo cantador, lo jogador, lo pescador. Se sap que la tendéncia de la lenga es estada de privilegiar las fòrmas en -aire e d’atribuïr sovent un sens especial a las fòrmas en -ador. (Lo pescaire es “tota persona que pesca”; lo pescador es “lo pescaire professional”.)
Lo fossaire es la fòrma pus espandida mas se ditz lo fossador dins mai d’un parlar lesmosin.
La meteissa analisi se pòt far per causir (benlèu ?) lo campairòl, la carriòla, lo toston, la tostona coma equivalents del francés le champignon, la brouette, le poupon, la poupée). Ara, lo qu’aurà estudiat cada mot pus a fons abotirà benlèu a una autra solucion.

A prepaus de l'autor

Jacme Taupiac

Jacme Taupiac, nascut en 1939 en Lomanha, es un lingüista occitan contemporanèu reconegut, membre del Grop de Lingüistica Occitana, del conselh lingüistic del Congrès Permanent de la Lenga Occitana e de l'Institut d'Estudis Araneses-Acadèmia Aranesa de la Lenga Occitana. Trabalhèt e trabalha encara bravament sus la normalizacion de l'occitan e lo desvolopament de l'occitan estandard. Publiquèt un ramelet de trabalhs sus la lingüistica occitana : L'occitan blos (1964), Diccionari de mila mots (1992), Gramatica occitana (2000)...

Laissar un comentari

Mercés de vos connectar per comentar
  Soscriure  
M'assabentar quand

M’aboni !

Far un don al Diari

Lo Diari, coma tota la premsa emai la premsa occitana, patís d'una situacion malaisida. Aquí vos perpausam de sosténer la cultura en occitan. Cada don compta !

Anóncia

Los darrièrs clips

Cargament...

La letra del Diari

Soscrivètz a nòstra letra d'informacions !

Soscrivètz a nòstra letra d'informacions !

Vos prepausam de vos abonar, en dos clics, a una letra regulara que vos tendrà assabentat·da de las sortidas dels novèls Diaris papièrs e de la publicacion d'articles novèls.

Avètz soscrich amb succès !