Seleccionar una pagina

Dorsièr

0 |

La maquina de tornar dins lo temps

Èra lo temps d’una torpor estofanta de l’estiu, quand los cans s’estalavan sus los pavats frescs, aquelas grandas lausas irregularas de pèira grisa, fòrça usitadas dins las vièlhas cosinas del nòrd d’Òlt.

Èra lo temps ont la calor aclapanta e lo solelh avuglant suspendián tota activitat e que s’apreciava la frescor e l’ombrilha de l’ostal.

Èra lo temps ont lo dejunar e lo jornal televisat èran consumits, la television atudada e los grands colcats per la prangièra.

A còps insistissiái per dormir ambe eles, entre los 2, mas al cap de 2 o 3 minutas, quora los roncaments del grand èran tròp restontidors, me’n tornavi dins la cosina… docetament.

Èra lo temps ont, sens cans, sens tele, sens grands, èri sola mestressa de mon destin, trantalhant entre libertat e solitud desesperanta, entre activitat estudiosa o conariá de las bonas !

Èra dins aquel temps que preniái la Despacha del Miègjorn plegada en quatre sus la taula granda cobèrta de tela cerada, puèi lo cisèl de fèrre blanc de la mameta dins lo topin a costat del telefòn del quadrant de plastic gris. Dubrissiái lo jornal grandaràs que mon grand aviá legit pendent que la grand fasiá la cosina. Èra la condicion per que poguèssi cometre mon forfait !

Daissavi las paginas politico-economico-totaquò, la pagina espòrt, per me focalizar sus un pichòt carrat, objècte de totas las meunas cobesiás : Las aventuras de Ferdinand.

Modèst carrat de 3 o 4 vinhetas en negre e blanc ont lo brave Ferdinand se viviá tranquillòt una aventura sens un mot mas amb un cèrt umor.

Descopavi sonhosament aquela aventura e l’ajustavi a las precedentas dins una bóstia de plastic transparenta ambe un tapador roge. Una bóstia de “Mon chéri”. Vestigi d’un nadal passat, que ne’n mingèri pas brica (o d’amagat benlèu !).

Aviái alentorn d’un desenat d’annadas e faguèri aquela colleccion pendent un brave moment tre que tornavi en vacanças en çò dels grands.

Un còp, soi tornada tombar sus aquela bòstia. I aviá al mens un centenat de vinhetas carradas (d’unas en doble mas èra pas grèu !). Mos grands èran pas pus, l’ostal de mos grands, i tornavi pas pus dempuèi longtemps tanpauc… mas aquela descobèrta me faguèt tornar cabussar sulpic dins aquel temps suspendut e tan particular per ieu.

Un perfum o un bruch vos pòt far tornar dins lo temps. Vos pòdi assegurar qu’una benda dessenhada o pòt far tanben.

Ferdinand es una benda dessenhada umoristica creada en 1937 par Mik, escais-nom del dessenhaire danés Henning Dahl Mikkelsen. Lo personatge principal Ferdinand (o Ferd’nand en danés) pòrta un curiós capèl (de color jauna). A còps es acompanhat de son dròlle (la còpia confòrma de Ferdinand) o de sa femna.

Aquela BD dintrèt dins la Despacha del Miègjorn (jornal local en region Miègjorn-Pirenèus) en 1952.

Copyright P.I.B Box 6 Copenhagen

A prepaus de l'autor

Cathy Lacroix

Cathy Lacroix es directritz de l'Institut d'Estudis Occitans de la Region Occitània - Miègjorn / Pirenèus, l'associacion qu'edita Lo Diari e lodiari.com. Participa a l'elaboracion del magazine e s'encarga dels abonaments e de tot l'aspècte administratiu. Apassionada d'arts, li arriba tanben d'escriure dins la revista, sus aquel subjècte mai d'autres.

Soscriure
M'assabentar quand
0 Comentaris
Inline Feedbacks
Veire totes los comentaris

M’aboni !

Far un don al Diari

Lo Diari, coma tota la premsa emai la premsa occitana, patís d'una situacion malaisida. Aquí vos perpausam de sosténer la cultura en occitan. Cada don compta !

Anóncia

Los darrièrs clips

Cargament...

La letra del Diari

Soscrivètz a nòstra letra d'informacions !

Soscrivètz a nòstra letra d'informacions !

Vos prepausam de vos abonar, en dos clics, a una letra regulara que vos tendrà assabentat·da de las sortidas dels novèls Diaris papièrs e de la publicacion d'articles novèls.

Avètz soscrich amb succès !