Seleccionar una pagina

Critica musicala

0 |

Feràmia – Musica ibrida d’un imaginari sauvatge

« Quimèra musicau a mitat maserada », atau que’s titola l’escriut manifèste qui’us presenta. Lo grop inclassable Feràmia que’s sortishó un dusau òpus, en deceme de 2018, en çò deu labèl de musica occitana Pantaís Recòrds. Que son en cèrca d’ua ibriditat liura e sauvatja, asseduda sus ua grana rigor musicau. Dialògues de coires e vutz, linhas de bassa e bateria jazz-ròck… Que credetz conéisher. Desenganatz-ve e daishatz-ve suspréner preu herum e parlar franc.

Conhits de referéncias e influéncias musicaus e poeticas, shens nada qui sii reïvindicada, Feràmia que’s vòu portaira d’ua musica « Frankenstein » o enqüèra « pilharda de tomba » qui torna botar movement au calhat. Atau que’s descriven lo prètzhèit : « (…) D’introdusí’s de nueit hens aqueths musèus, de’n copar las veirinas, de’n panar tot çò que contienen, d’ac emportar sus ua isla, e de tornar bastir, d’ibridar, d’insuflar vita e sauvatgèr, tà crear Feràmias, creaturas fantasticas navèras. » Lo drac que pòt ésser tanben un concèrt qu’ei un EP enregistrat en viu, hèit de sheis tròç. Aquera dusau produccion que mia lo projècte dab còr, vam, e pòrta enqüèra mei luenh lo prètzhèit d’imaginar un lengatge musicau. Mei de vutz, mei de raconte, mei de nhaca, mei de jòcs preus univèrs espigats per l’imaginari occitan o la vita vitanta.

Los joens musicians, deu parçan tolosan, que son Loís Pezet au cant, Corto Falempin-Creusot a la bateria, Aurelio Espinoza a la bassa, Ludovic Schmidt a la trompeta, Hugo Collin aus saxofòns tenòr e soprano. Tà urbir lo disc, ua Auba que pausa las sonoritats de vutz, au debit juste e clar, la trompeta en sordina, la bateria solida e los coires pleitejants. Feràmia que s’empara sus la musicalitat a còps raspuda e suau de la lenga occitana. Que’n tròba lo groove deu pòp ròck, deu dub, de l’electrò, ajustats aus solòs virtuòsas deu jazz. Totun, n’èm pas a ua ennau perpausicion pòp on la seccion coire e vieneré balhar lo pet hestiu a la lenga nosta. B’ei mei fin, mei sensible, mei audaciós.

Las linhas melodicas que pontuan o ritman la paraula, per contar L’istòria vertadièra de la Tarasca. « E perqué ? ». Perqué e carré contar tot açò ? Tà díser la vertat vertadèra de l’indicible, de l’invisible, de l’imaginat, qui seré lhèu mei crededer enqüèra que çò qui podem véder. Lo tròç En marcha ! que descriu lo President Macron, mesurat e rasonable, hens un raconte qui hè parlar l’aruspici e bronzina en l’ompra. « L’òme novèl va totjorn mai lèu » en l’absurditat deu tot movement, a l’injoncion permanenta a estar actiu. Ne soi segur es lo Drac : pas besonh de convocar a un scientific de l’aerospaciau american tà ns’explicar. La lei de Murphy de l’emmerdament maximau qu’ei l’òbra deu Drac. En Occitània, qu’avem identificat lo noste responsable dempuish pausa ! Que s’i hesó a crear las taxas d’abitacions e har viéner las tomatas d’Espanha. Feràmia que’n hè la lista, palhada de poesia melodica e conversacions d’ausèths.

E lavetz, « vos fa rire lo Drac ? »

Patwa

Feràmia

Feràmia
Lo Drac pòt èsser tanben un concèrt
Studio du Frigo
Pantaís Recòrds. 2018

A prepaus de l'autor

M’aboni !

Anóncia

Lo CalenDiari

Obrir lo CalenDiari

Los darrièrs clips

Cargament...

La letra del Diari

Soscrivètz a nòstra letra d'informacions !

Soscrivètz a nòstra letra d'informacions !

Vos prepausam de vos abonar, en dos clics, a una letra regulara que vos tendrà assabentat·da de las sortidas dels novèls Diaris papièrs e de la publicacion d'articles novèls.

Avètz soscrich amb succès !