Seleccionar una pagina

Barrutlatges

0 |

En tren, lòng de la Còsta blava

Marselha es pausada, coma una scèna antica, au còr d’un amfiteatre de pèiras blancas. D’un costat lo massís cauquier de Marselha-Veire e la naissença dei calancas, de l’autre, a l’oèst, la cadena de la Nerta, una autra garriga rocassiera un pauc mens coneguda. Nòstre viatge comença au pè d’aquel espaci escalabrós que cabussa dins la mar, dins lo quartier de l’Estaca, un luec rendut famós per lei filmes de Robèrt Guediguian (Marius et Jeannette, entre autrei) que ne faguèt lo decòr principau de sa creacion. Es dins aqueu pòrt, un ancian vilatjon isolat de pescaires e de teuliers completament transformat per la revolucion industriala, que prenèm lo tren en direccion de Miramàs sus la linha dicha de la « Còsta blava ». Lo camin de fèrre serpenteja davant l’asuèlh de Mediterranèa, quilhat sus sei dètz-e-uèch viaductes. Aquela còsta tira son nom, segur, de la preséncia de la mar, tota pròcha. Lo massís traversat es, en fach, un troç de tèrra entre mar e estanh que, au nòrd, vèn butar contra lei ribas de Berra (un deis estanhs salats lei mai grands d’Euròpa). La linha de tren es un liame vertadièr entre L’Estaca, Niolon, En Suá La Redona, Carri lo Roet, Sausset dei pins, La Corona, Lo Martegue. D’estiu e la dimenjada, es puslèu una linha toristica que permete aisidament de rejónher lei calancas estrechonas per profiechar de seis aigas turquesas.

Fòra sason, es un bon mejan d’accedir au despart dau sendier dei doganiers entre Niolon e En Suá que permete de seguir la costièra amb una vista espectaclosa e de se pausar sus lei plajas secretas de l’environa quand la lassiera ven. Leis amators d’exploracion marina podràn esperlongar lo viatge dins lei prigondors mediterranèas que la calanca de Niolon, per exemple, es un luec reconegut per la cabussada sota marina. Per astre, lo conservatòri dau litorau es lo proprietari principau dei dètz quilomètres de la Còsta blava qu’atirèron mai d’un investissor dins leis annadas d’embetumada generala en Provença. Sus lei bauç auturós senhoreja l’aigla de Bonelli, tan rara e protegida (25 cobles repertoriats en França). L’aucèu plana sus un espandi pron sec de garriga bassa (la seuva d’origina, d’euses e de rores, demòra pasmens dins quauquei combas isoladas). Es dins lo massís de la Nerta, d’alhors, que s’atròba lo vilatge dau Rove pron reputat per sei famosei cabras dau Rove, una raça qu’aurián menada lei fenicians a l’epòca antica e que manquèt de disparéisser a la fin dau sègle XX. L’elevatge d’aquela cabra es un dei mejans lei mai eficaces per luchar contra leis incendis que marquèron durament lo païsatge. Lei còlas qu’enròdan Marselha son d’una beutat particulara, aquelei ròcas blancas banhadas de soleu que s’abausonan dins lo blau infinit de Mediterranèa son un convit au barrutlatge totau. De còps, au virar d’una dralha, sabèm plus se siam en Provença, en Fenicia o en Grècia… Dins lei baumas dau Roet demòran lei sovenirs ancians dei primiers òmes, ai temps de glaciacion, aquelei nomades dau paleolitic que pintrèron l’espeluga negada dicha « cauna Cosquer », de l’autra man dau Lacydon, l’ancian nom gregau dau Pòrt Vièlh. Es tot un sòmi. Lo vonvonejar dau tren que fila sus sei ralhs d’acier vos desvelharà au retorn en gara d’Estaca. L’Estaca, la ben nommada, una Itaca dau sègle XXI per entamenar d’autrei viatges, puèi, dins lo temps e l’espaci.

A prepaus de l'autor

Silvan Chabaud

Silvan es redactor al Diari, òc, mas carga mai de casquetas qu'aquela : jol nom de "Chab" canta dins Mauresca (Fracàs Dub) dempuèi la creacion del grop en 1999, e tanben dins Doctors de Trobar, doas formacions que fan sentir qu'es lo Massilia Sound System que lo faguèt cabussar dins l'emplec vivent de la lenga occitana. La lenga la maneja d'alhors tant que publiquèt un recuèlh de poesia, "Leis illas infinidas / Les îles infinies" (Jorn, 2012). Enfin, Silvan es universitari, autor d'una tèsi sus Bellaud de la Bellaudière, poèta provençal del sègle XVI e actualament cargat de corses a la facultat Pau Valèri de Montpelhier.

Soscriure
M'assabentar quand
0 Comentaris
Inline Feedbacks
Veire totes los comentaris

M’aboni !

Far un don al Diari

Lo Diari, coma tota la premsa emai la premsa occitana, patís d'una situacion malaisida. Aquí vos perpausam de sosténer la cultura en occitan. Cada don compta !

Anóncia

Los darrièrs clips

Cargament...

La letra del Diari

Soscrivètz a nòstra letra d'informacions !

Soscrivètz a nòstra letra d'informacions !

Vos prepausam de vos abonar, en dos clics, a una letra regulara que vos tendrà assabentat·da de las sortidas dels novèls Diaris papièrs e de la publicacion d'articles novèls.

Avètz soscrich amb succès !