Seleccionar una pagina

Al rajòl del temps

0 |

Comunicacions antenumericas

Coma le ventre de la maire ponchava, las meninas endevinairas avián anonciat un dròlle, un Martin. Qué fusquèc pas la suspresa, un maitin d’octobre de 1959, quand nasquèc la Martina a la bòrda de Ribanauta ! Pels parents, le coble Sarralís, tot just maridat d’un an, l’estonament venguèc lèu bonur. Se devián d’ac comunicar a tot le monde e dins tot le mond !

D’en primièr le Bertomiu, le paire de la drolleta, enforquèc la bicicleta per declarar la naissença a la comuna. N’aprofitèc a l’encòp per telegrafiar a sos vièlhs que demoravan luènh… al Tut de la Sèrra.

En camin, a la crosada de Tresmolins encontrèc le Reganèl :

– Avèm una Martina ! N’avertiràs l’amic Pieric, ton vesin.

– Pòdes comptar sus ieu, farai la comission !

Le Reganèl encontrèc la Marion, qu’encontrèc Totipica, qu’encontrèc l’Adelin… De vesins a amigas, de pastoras a vaquièrs, de jovenòts a vielhòtas… la novèla s’espandisquèc coma un pet de prigol dins tota la contrada. A tal punt que quand le Reganèl arribèc a la pòrta del Pieric, aqueste èra ja assabentat ! Tota la populacion ne bronzinava, d’aimar, de partejar, de comentar…

Al Tut de la Sèrra, le buralista s’aprestava de dinnar quand le telegrama arribèc. Escrivèc : « Filha nascuda aqueste maitin. S’apèla Martina. Tot va plan. Bertomiu Sarralís » sus un papièr blavós que cachetèc d’una brava lepada. Ne jutgèc l’urgéncia pauc urgenta, tanben dinnèc, piquèc del nas un chicon sus la taula e puèi d’un còp de bicicleta portèc le telegrama al destinatari.

La vièlha Sarralís escrombava le davant de pòrta quand la vista del telegrafista li rememorèc les malurs de la guèrra que sa familha n’aviá tan patit. Mas, de legir la bona novèla li botèc la jòia al còr e sul pic, las mans en pòrtavotz, ac bramèc a son òme que laurava al camp dels Planierons. Aqueste, tot content, acabèc pas solamant la junta, desjunhèc e embarrèc les buòus. Les dos anguèron ençò del vesin pel pregar que les portèsse a Ribanauta amb sa Traccion Citroën.

Tre l’endeman fusquèc fèit. A l’entorn del brèç totes se badavan la Martina e rasonavan sul pes, le tint, las semblanças… D’aquel temps, la maire, encara alieitada, dictava letras al jove vesin titulari del certificat d’estudis. Cèrtas les Sarralís sabián legir e escriure mas per alinhar una frasa, lor caliá plan cinc bonas minutas e mièja pagina ! Coma la familha teniá un flòc de seguidors e per pas assadolar l’escriba, le messatge èra brèu.

Quatre jorns apuèi, una responsa automatica, o gaireben, de l’oncle de Tolosa notificava qu’arribariá per l’autobus le 20 de decembre per descobrir la Martina e passar Nadal. A la data e l’ora ditas, Bertomiu atelèc la jardinièra a la cavala per esperar a la garita de Tresmolins. A cinc oras manca dètz, dins l’escur que puntejava, l’oncle, doas valisas, la femna, una caisseta de presents e una drolleta davalèron de l’autobus.

Atal s’adobava la vida a l’epòca d’abans le numeric, sens telefonet, ni ordenador, ni agenda… !

A prepaus de l'autor

Alan Vidal

Nasquèri en 1950 dins un vilatjòt de la plana de Pàmias dins una familha de païsans. Professor d'agricultura a Rodés, Ondas e Ausevila. Locutor natural, ensagèri d'escriure en lenga nòstra tre ma retirada, novèlas, articles, cronicas, pèças de teatre...

Soscriure
M'assabentar quand
0 Comentaris
Retorns en linha
Veire totes los comentaris

M’aboni !

Anóncia

Los darrièrs clips

Cargament...

La letra del Diari

Soscrivètz a nòstra letra d'informacions !

Soscrivètz a nòstra letra d'informacions !

Vos prepausam de vos abonar, en dos clics, a una letra regulara que vos tendrà assabentat·da de las sortidas dels novèls Diaris papièrs e de la publicacion d'articles novèls.

Avètz soscrich amb succès !