Seleccionar una pagina

L'occitan blos

0 |

La lingüistica

La lingüistica

Per la grafia d’aquel mot venèm de passar, per tres estapas.

Primièra estapa. Alibèrt, dins la Gramatica occitana (edicion de 1935) escriu :

Demoran extrangers [sic, per estrangièrs] a tota preocupacion de restauración linguistica. (P. XXXIV.) La reforma linguistica mistralenca. (P. XXXV.)

Se pòdon dire doás causas d’aquela nòrma. La primièra es que representa pas fidèlament la prononciacion. Çò que s’escriu gui se legís [gi] dins la guitarra mas [gw] dins la linguistica. Coma los fonèmas de la lenga son pas representats totjorn de la meteissa manièra, se pòt dire qu’es una grafia non-fonologica. La segonda es que, d’una manièra incoerenta e inexplicabla, Alibèrt imita pas la grafia catalana. En catalan s’escriu la guitarra e la lingüística. E pasmens, Alibèrt ditz explicitament que se vòl alinhar lo mai possible sus «la grafia catalana». (Gramatica occitana, 1935, p. XXXV.) Aquí, sabi pas perqué o fa pas.

Cal tornar dire çò que deuriá èsser una evidéncia per tot lo mond : una grafia fonologica, es a dire una grafia que representa fidèlament la prononciacion, es pus simpla e pus pegagogica qu’una grafia non-fonologica. E se per arribar a aquela simplicitat plan practica cal metre qualques signes diacritics de mai, aquò rai. Un accent de mai es, mai d’un còp, una complicacion de mens.

Segonda estapa. Las doás grafias, la linguistica e la lingüistica foguèron declaradas totas doás oficialas.

Tresena estapa. Despuèi la reünion del Sector de lingüistica de l’Institut d’estudis occitans del 7 e 8 de julhet de 1989, a Tolosa, la “nòrma oficiala” es d’escriure guidar e la lingüistica. (Jacme Taupiac, Diccionari de mila mots, 1992, p. 440.) E ara, tot lo mond escriu la lingüistica, ambe un trèma, a la catalana. La question es reglada.

*

Quand i a una “incertitud de nòrma”, la fonologicitat e l’imitacion del catalan son los dos critèris a préner en compte en prioritat. E, “politicament”, la segonda estapa pòt èsser una excellenta nòrma transitòria per evitar de pèrdre de temps a polemiquejar.

close

Òu, plan lo bonjorn ! 👋
Aquò fa plaser de te veire rebalar per aicí.

Sabes que te pòdes marcar a la letra d'informacions del Diari ? Basta d'un mail per te téner al fial de çò que pareis, magazines, articles e mai !

Pas d'espam ! Mandam 1 a 2 letras per mes, pas mai. Legís nòstra politica de confidencialitat per ne saber mai.

A prepaus de l'autor

Jacme Taupiac

Jacme Taupiac, nascut en 1939 en Lomanha, es un lingüista occitan contemporanèu reconegut, membre del Grop de Lingüistica Occitana, del conselh lingüistic del Congrès Permanent de la Lenga Occitana e de l'Institut d'Estudis Araneses-Acadèmia Aranesa de la Lenga Occitana. Trabalhèt e trabalha encara bravament sus la normalizacion de l'occitan e lo desvolopament de l'occitan estandard. Publiquèt un ramelet de trabalhs sus la lingüistica occitana : L'occitan blos (1964), Diccionari de mila mots (1992), Gramatica occitana (2000)...

Soscriure
M'assabentar quand
0 Comentaris
Retorns en linha
Veire totes los comentaris

Crompar Lo Diari

Anóncia

Lo CalenDiari

La letra del Diari

Òu, plan lo bonjorn ! 👋
Aquò fa plaser de te veire rebalar per aicí.

Sabes que te pòdes marcar a la letra d'informacions del Diari ? Basta d'un mail per te téner al fial de çò que pareis, magazines, articles e mai !

Pas d'espam ! Mandam 1 a 2 letras per mes, pas mai. Legís nòstra politica de confidencialitat per ne saber mai.

Los darrièrs clips

Cargament...