Seleccionar una pagina

D'escart e de talvèra

0 |

Georges Brassens en escart e talvèra

Que m’ei demandat de parlar de Brassens sense parlar ni de son òbra ni de sa vida. Que sobra alavetz ?

No vos parlarè doncas pas deth Auvernhat que fuc era prumèra escotada, on trobam dejà tot sancèr eth Tonton Georges, aimat deths umbles e que les aima, simplament e pregondament. No vos parlarè cap tanpòc deth ciutadan de Sèta, enà riscar pas d’au confóner dab “eths imbeciles urosi que son nascuts en quauque lòc”, ja n’aime que “mon cheval, ma Provence et moi”. N’avem cap riscat d’encontr’au en ua amassada occitanista, ne u’auta “-ista” que sia, pr’amor deth çò qu’èm “quand òm ei mes de quate”…. E qu’esvitarè de bremba’m que tot joés fu un moment prèst a “mourir pour des idées”… e n’aimè pas tant qu’aquò eras paraulas d’aquera cançon, que uei enteni autrament. Quan m’arribèc de troba’m luenh deth país, que’m recitava eth poèma de du Bellay Heureux qui comme Ulysse, e guèita que Brassens ac cantava !

Que’n trobam causas “entorn de Brassens”, en prumèr eth antimilitarisme que nos animèc quan eth celebrava a sa faiçon “era guerra que preferava, era de 14-18”, Quan carrèrapassèrem tant e tant contra guèrras mes absurdas eras uas qu’eras autas, Tonton Georges tot absent que fuguèssa qu’èra benlèu eth mes present, autant coma Boris Vian o Francis Lemarque. Quan ath Servici militar m’adobè per, en 27 meses, no james marchar ath pàs, que m’acompanhèren aires d’aqueri refractaris.

D’amor e dera Femna be furem occupats, e Brassens ath costat d’unsquatis autes bé responèc ara definicion qu’un escrivan a balhada dera poesia : “les poètes nous aident à aimer, c’est le plus bel emploi de leur vanité délicieuse” (Anatole France). Quan enteni Les passantes, Baudelaire que vié tanben coma s’avia inspirat aqueth imne aras femnas entrevistas, tant ei esmaventa era interpretacion per noste Georges de paraulas d’un Antoine Paul james coneishut… E s’avem james podut sietar-nos sus “bancs publics” sense pensar a ua guitarra e ua votz qu’auràn marcat mes qu’ua epòca ? Dejà que podem somiar d’un Parapluja cornèr de Paradís, o d’un “rendez-vous avec vous”

Mes qu’avem prometut de no parlar ni dera òbra ni dera vida deth encantaire ! De jo que parli, Brassens n’a pas besonh de jo, dera emocion que cada còp nos balha que parli, d’ua faiçon tanben d’acuélher dias e nets sense arregetar arren.

Era Camarda tanplan, quan la senteishi rodar, be’m pòt ajudar un pecic aquera manièra de fèr-li un pam de nas, e b’avem mes que james besonh de Georges Brassens.

A prepaus de l'autor

Miquèu Pujòl

Un « Gavatch » en « Diari ». Nascut eth 27/01/1932 a Ercé en Haut-Coserans, qu'è parlat «gascon ara popa, qu'ei era mièva prumèra lenga, mes passat peras escòlas guèita qu'ensenhè eth francés (e un chic latin e grèc), e eth « occitan » que'm demandèren d'ensenhar enas annadas70. Militant dera Causa que venguè doncas , e encara mes enas annadas 90, quan m'arretirè en Bigòrra. Actor de Radiò-Païs, autor de Cronicas en Jornau locau, de plan de tèxtes de tota mèna en revistas (Païs Gascons Per Noste, Reclams, Gai Saber, autes...) e per mantun Concors d'expression gascona, actor deths « Amis d'Aulus et de la vallée du Garbet », embauchat en dus filmes, « l'Orsalhèr » e « la Vallée des Montreurs d'Ours » en qualitat de petit-filh d'un Orsalhèr. Que i a monde que m'an coneishut militant communiste pueish gauchiste deras annadas 50 a 80, e sindicaliste deths peluts en licèu de Murèt. Que som riche de cinq mainats, autant de petits-mainats, e de dus arrèr-petits-filhs. Que contunhi de participar aths « Amis d'Aulus, e a Radio-Païs on è fèt pielas d'emissions desempueish 1993, uei « Navèras camadas » on parlam de tot en gascon. Qu'è responut ara invitacion deth « DIARI », on è volut èster « d'Escart e de Talvèra » coma som tostems estat, militant mes en ensajant de no pas pèrder era capacitat de reflexion, enraïgat e dubèrt, en particulièr en presentant escrivans un chic desbrembats o costats mau coneishuts d'aquestis. « Gavatch » que 'm volè aperar quan escrivè, cada setmana annadas e annadas, ena « Nouvelle République de Tarbes », Gavatch qu'ei un qu'ei d'aci e non ei tot a fèt , Coseranés en Bigòrra, gascon cap e tot mes qu'aima a parlar de Mistral, de Bodon, o Delpastre coma de Camelat, qu'aima eth francés e d'autas lengas, d'escart e de talvèra se voletz. Maishant cantaire, qu'è escotat tots eths cantaires, eths dera Hestejada de Bigòrra, e de plan de coralas, e en eths melhors Marti eth prumèr, Nadau, et tots eths qu'an seguit, d'Eric Fraj a Marilis Orionaa. Mes que m'agrada d'entener "le Chant des cerises", Montand, Brel, Brassens, e tutti quanti, e uei de mes en mes eths grans dera "musica classica", Mozart, Bach, Verdi, tot Intermezzo ara TV... qu'avetz endeviat ! Pr'aquò, quin plaser d'entener un arrèr-petit-filh attacar dab un auboès deth Coserans o un filh dar-se'n dab Nadau ! Miquèu Pujòl

Soscriure
M'assabentar quand
0 Comentaris
Retorns en linha
Veire totes los comentaris

M’aboni !

Anóncia

Lo CalenDiari

Los darrièrs clips

Cargament...

La letra del Diari

Soscrivètz a nòstra letra d'informacions !

Soscrivètz a nòstra letra d'informacions !

Vos prepausam de vos abonar, en dos clics, a una letra regulara que vos tendrà assabentat·da de las sortidas dels novèls Diaris papièrs e de la publicacion d'articles novèls.

Avètz soscrich amb succès !