Seleccionar una pagina

La Guinhada

0 |

Paure Jorget, paura Misèria

    Paure Jorget, paura Misèria

Diga ! Mon paure Jorget, faguères plan de partir passar ta mòrt en vacanças, e se me’n creses, demòra-z-i.

« Amagatz aquela popa que saupriái pas veire ! » Uòi, la Margòt a pus solament lo drech de donar la go-gota a son pichòt davant la galariá, e, volguèsse alachar un caton, de qué dirián pas los aparaires de la condicion animala, o gause pas imaginar… Son los meteisses que lèu-lèu faràn enebir la caça, emai la caça als parpalhons ; adieu atanben l’embucatge de la guita a la Joana, dau fetge gras ne gardarem longtemps lo sovenir.

De qué tròn, i a pas res pus per fargar cançons ! Desmarguèrem lo clima, faguèron fortuna los vendeires de paratròns, las polidas venon pas pus picar a nòstras pòrtas quand peta l’auratge e la paura Elena partiguèt trabalhar a la vilassa, i troquèt sos esclòps enfangats per de Louboutin. Lo mond se’n baton sempre mai de morir pus naut que son cuol e los carris das mòrts rotlan per Ròc Eclerc, de tot biais lo paure Martin se faguèt encendrar que n’aviá son confle d’englifozar la tèrra das autres, dau pè de l’auba a la nuòch.

Digús pus tanpauc per signar amassa en bas lo pergamin o per se sonar Fernanda o Felicia. Alara per verguejar, prenèm potingas…

Vòls que te diga ? Fariás uòi un pornograf plan cortés, mas tot es pas fotut d’a fons pasmens. Me daissère dire que se pensan seriosament a la reintroduccion dau gorilla dins Pirenèus. Lo gorilla essent vegetarian, ges de problèma per lo fedam e saique mancarà pas de pastoreletas vilandresas, pagadas per Euròpa, per jogar a las moninas !

Lo temps vai e ven e vira, e fin finala, serà aquò mon codicil, siás tus lo mai aparisenquit das setòris que tenes ara la melhora reputacion de la vila. E amb ma croniqueta, ieu siái ben colhon ma maire, amb ma croniqueta ieu siái ben colhon…

Enfin es çò que ne dise, ieu…

A prepaus de l'autor

Domenge Caucat

Orientau dau Lengadòc, escotaire naturau d’una lenga qu’èra a mand de s’escondre luònh de la vida vidanta, l’anère quèrre ont s’amagava : de la plaça dau vilatge a la cava cooperativa, dels corses de l’escòla vièlha dau Paratge a la fac, promocion « botifarras ». Memòri sus La Campana de Magalouna. Montamametas dins la vida vidanta per faire bolhir una topina magrostina (topina or not topina ? Aquò’s aquò la question !), m’entache de portar aquela lenga un pauc d’en pertot ont barrutle tant coma amb los amics de la Roquetia - lo país que Max Roqueta i fasiá de doctor - o au dintre de l’IEO. E...rau ! Aime la Santa Verge, lo vin d’aquí, la filosofia dau maset e la galejada clapassièira. Enamorat de garriga e de Verd Paradís.

Soscriure
M'assabentar quand
0 Comentaris
Retorns en linha
Veire totes los comentaris

M’aboni !

Anóncia

Lo CalenDiari

Los darrièrs clips

Cargament...

La letra del Diari

Soscrivètz a nòstra letra d'informacions !

Soscrivètz a nòstra letra d'informacions !

Vos prepausam de vos abonar, en dos clics, a una letra regulara que vos tendrà assabentat·da de las sortidas dels novèls Diaris papièrs e de la publicacion d'articles novèls.

Avètz soscrich amb succès !