Seleccionar una pagina

Totes los articles ligats a "LDFS03"

Sus lei camins de Lafont

Robert Lafont marquèt son sègle XXen e la tota debuta dau nòstre sègle XXIen en pausant un agach particular sus l’espaci, leis òmes que lo trèvan, lor istòria, lors lengas, e en traversant lei confinhas dau temps dins una cavaucada intellectuala d’una rara amplor, butat per una curiositat e un vam inagotables. Avèm costuma de lo considerar coma un pensaire complèxe, exigent ; çò que pòu rebutar, de còps, lo legeire espaurugat davant l’immensitat de son òbra. Mai quau pren lo temps de s’arrestar e de portar un regard atentiu, se rendrà a l’evidéncia : l’escritura de Lafont e tot son encaminament (tan literari, scientific coma militant) son mouguts per un rapòrt sensuau e fisic au monde, una quista dau desir de vida que vai au ritme de la marcha.

Ne legir mai

« Desplaçar l’usatge d’una lenga »

En julh de 1973, joine estudiant de dètz e sèt ans afogat de lenga d’òc, totescàs inscrich en medecina, recebiái una letra amistosa de Robèrt Lafont. Postada de Campèstre, ont aviá adés son « recaptador trabalhaire au bòrd dau Larzac ». Li aviái escrich sus lo conselh de l’examinator que m’aviá fach passar l’occitan dau bac. Èra mon primièr contacte real amb l’occitanisme qu’afortissiá son vam d’aquel temps, e que seguissiái dau defòra.me.

Ne legir mai

Lo correspondent breton

Dins sos Pecics de mièg-sègle, Robèrt Lafont escriu : « Bretanha, èra d’en primièr l’Armand Keravel, ambaissador de totei leis associacions d’ailà, e mai aguèsse sa preferéncia secrèta per lei laïcas en estent lo veteran d’Ar Falz. L’òme de la roneò : sortiam dau Ministèri, l’endeman de matin tot çò qu’aviam obtengut ò pas partiá en circularas ai confinhas de l’Exagòn.

Ne legir mai

La frasa occitana

En 1967, las PUF (Presses universitaires de France) publicavan la tèsi de Robèrt Lafont La phrase occitane. Essai d’analyse systématique. Eveniment important qu’aqueste estudi ambiciós e novèl sus la frasa occitana dins sa totalitat istorica e geografica.

Ne legir mai

Analisis e pantais : qué sobra de Lafont encuèi ?

De 1943 e son promier manifeste a la debuta dels ans 2000, la pensaa de Lafont a evoluat, segur, au ritme de l’evolucion dau monde en generau, de França e d’Occitania en particular. E de textes sieus encuèi se comprenon pus en defòra de lor contexte de produccion. Vòl dire, aquò, que sobra pus ren de tantas analisis d’un òme que son ròtle dins l’istòria de l’occitanisme es centrau ?

Ne legir mai

Robèrt Lafont entre Occitània, França e Euròpa

De contunh e pendent tota sa vida, Robèrt Lafont alargava lo camp de sas reflexions. Òme jove, se veguèt en primièr poèta e escrivan occitan (e se definiriá tota sa vida coma tal), mas quand comprenguèt (lèu) que per una vida sense problèmas de la lenga e cultura occitanas caliá de condicions extèrnas acceptablas, comencèt de se trachar de questions socialas, e mai que mai de la construccion politica de França.

Ne legir mai
Cargament

Crompar Lo Diari

Anóncia

Los pòdcasts

Los darrièrs clips

Cargament...

La letra del Diari

Òu, plan lo bonjorn ! 👋
Aquò fa plaser de te veire rebalar per aicí.

Sabes que te pòdes marcar a la letra d'informacions del Diari ? Basta d'un mail per te téner al fial de çò que pareis, magazines, articles e mai !

Pas d'espam ! Mandam 1 a 2 letras per mes, pas mai. Legís nòstra politica de confidencialitat per ne saber mai.