Seleccionar una pagina

Totes los articles ligats a "LD56"

Jean-François Gareyte – Antoine de Tounens, un western occitan

Per evocar l’epopèia d’Orélie-Antoine de Tounens, rei de Patagonia e d’Araucania, nos caliá l’especialista del subjècte, Jean-François Gareyte. Aquel peiregordin es l’autor de libres suls trobadors e las crosadas, en mai de cantar dins lo grop de hard ròck occitan Sonoloco. Un personatge atipic passionat per un autre peiregordin fòra nòrmas !

Ne legir mai

De Bolívia a Occitania, lo buf de Felip Carcassés

Felip Carcassés es un musician occitan que fa flambar los postams de dança dempuèi d’annadas, es tanben musicaire a las ajustas de Seta e conegut per sas adaptacions occitanas de las cançons de Brassens. Amb Biscam pas, es un actor màger dels balètis d’ara, installat a Aniana dins Erau, i retrobèt sas primièras amors musicalas en tornant a la musica boliviana. De la flabuta amerindiana, la quena, a l’autbòi lengadocian, un meteis buf empura son inspiracion.

Ne legir mai

Mapamusicamonde – Alteritat e apropriacion culturau

Viatjar dab vosauts, car·a·s lector·a·s, de cap ad aqueths país deu continent american que desvelha ua hami d’encontre e d’alteritat. Las aurelhas musicairas que son tostemps curiosas e en cèrca de mascadura tà’ns neurir, hà’s suspréner e crear. La tentacion b’ei grana de dialogar, bastir palancas, e bahida mesclà’s, har « fusion ».

Ne legir mai

FRANCAMENT, N’AI PAS DE BESONH !

La publicitat es una brava agression visuala, auditiva, telefonica e informatica. Las anóncias passan las termièras dels indesirables e, dins tos corrièrs del Net, te trapas fàcia a tot çò que vòls e, mai que mai, tot çò que vòls pas, sustot dins l’inutil.

Ne legir mai

Estadis sudamericans : sota la tepiera, lo sang

La politizacion de l’espòrt es vièlha coma lo monde. Dau temps dau fascisme en Itàlia, Mussolini purgava leis estructuras esportivas per ne’n far un esplech de propaganda fascista e bastissiá dos mila estadis nòus. En 1942, Franco organizèt un desfilat militar ambe 25 000 falangistas dins l’estadi Monjuïc de Barcelona, mentre que lo Camp Nou dau Barça, tre que fuguèt bastit en 1957, venguèt un luec d’expression antifranquista e procatalan. En America latina, pendent lo periòde dich de la « guèrra bruta » e l’aveniment dei dictaturas militaras, leis estadis revelaràn un aspècte mai sorn encara de la natura umana.

Ne legir mai