Seleccionar una pagina

Totes los articles ligats a "contes"

Florant Mercadier

Pausar sonque 3 questions a un òme de paraula coma lo Florant Mercadier demòra una escomesa. Comedian, contaire, musician, cantaire, lo Roergat a mai d’un mestièr (en mai de far professor) ! Çò segur es qu’aima contar d’istòrias e transmetre d’emocions. Es tanben amorós e promotor de la cultura nòstra, mas preven : « Arrestem de far cagar lo monde, fai-lo rire, fai-lo dançar. Puslèu que de far la leiçon, convivéncia ! ».

Ne legir mai

Jan Eygun e Letras d’Òc

Fòcus sus l’ostal d’edicion Letras d’Òc, installat entre Aspa e Tolosa dempuèi mai de quinze ans. Publican d’òbras de tota mena, de romans, de novèlas, de teatre o de poesia. Mas çò mai demandat es… lo conte. Aquesta literatura fargada sus la tradicion orala agrada totjorn aitant. Uèi, Letras d’Òc s’adapta e desvolopa tanben de libres àudio.

Ne legir mai

E cric e crac, clavatz lo conte !

La formula classica per n’acabar amb un conte es plan coneguda e vira a l’entorn de « E cric, e crac, mon conte es acabat » e de còps, lo contaire o la contairina travèrsa un prat o es convidat (o pas) a la nòça. Mas, la tradicion es apelada a èsser subvertida (o pervertida, coma volètz) e se pòt imaginar d’autras conclusions reactualizadas.

Ne legir mai

Joan de l’Ors e le substrat mitic

Malgrat le recul de sa dimension epica originèla, Joan de l’Ors es estat reinvestit dins de versions literàrias ont aquel ton epic tòrna espelir, coma la d’Andrieu Lagarda dins Tres castèls del Diable. E mai le ròtle literari de Joan de l’Ors dins la literatura occitana es religat a aquela dimension. Atal, Valèra Bernard ne fa le centre d’una òbra que volguèt coma l’epopèa del reviscòl occitan (La legenda d’Esclarmonda, 1925).

Ne legir mai

Mascas !

Siáu totjorn estat pròpi interessat dai còntes perque mi siáu totjorn pensat que lu còntes èran un pauc la psicoanalisa dei pòbles. Mai qu’una istòria, un cònte es lo compendi dei cresenças, dei ensenhaments, de la morala d’un grop de personas en un luèc e un moment donats. Lu parangons tra lu còntes permeton tanben de veire lu ligams e li diferéncias tra li culturas, lu mòdos qu’an lu òmes d’exteriorizar e de trasmetre cen que capisson pas dau sieu environament.

Ne legir mai

Antiquitat, Modernitat, Universalitat

– Adieu lo contaire. Tu ne voudrais pas venir nous parler des jolis contes de l’ancien temps et nous régaler de quelques-uns bien de chez nous ?

Ne legir mai

Ieu sabi un conte…filosofic !

Al costat del conte tradicional existís lo conte filosofic. Nascut al sègle XVIIIen, aqueste genre literari es totjorn una istòria fictiva que permet a l’autor de criticar la societat de son temps, lo poder en plaça, e de transmetre d’idèas de portada filosofica : costumas de la noblesa, regimes politics, fanatisme religiós o autres corrents filosofics, etc. Repren la construccion del conte tradicional, amb qualques unas de sas formulacions, coma “Un còp èra…”, dins la mira de se sostraire a la censura regnanta.

Ne legir mai

L’orme de davant la pòrta

Un còp èra, un país ont les aibres parlavan. Un ivernàs tot en glaç e long coma un suplici i martirizava de sa rigor bèstias e gents. Le Deodat, un paure vassalh, e sa familha se torravan dins lor ostalet, la lenha mancava. Las barralhas rasadas, le garric noselut copat, li demorava sonque l’orme de davant la pòrta que li portava ombra l’estiu. […]

Ne legir mai

Yannick Jaulin

Yannick Jaulin es çò que poiriam dire una superstar del conte. Acompanhat del musician bearnés Alain Larribet, presenta actualament un espectacle, nominat als Molières 2020, Ma langue maternelle va mourir et j’ai du mal à vous parler d’amour.

Ne legir mai

Lo dire e l’escriure, Jòrgi Gròs

De la paraula orala a la paraula escricha e dins l’autre sens… Dins un vai-e-vèni perpetuau entre lo vèrbe dich e lo mòt de tencha, entre la vibracion d’aire e lo dessenh sus papier o, ara, la traça numerica sus un ecran : aicí se plaça, segurament, la literatura. E devèm apondre l’escambi, lo dialògue que s’establís entre leis òmes, de còps en delai dau temps, mercés a la transmission dei paraulas e dei tèxtes. Lo cònte es una sòrga, l’art de racontar, de recuperar e difusar lo dire de l’autre per lo faire sieu, es tanben en delai de tot egocentrisme, un retorn a la paraula collectiva, bessai ? Encara que…

Ne legir mai
Cargament

M’aboni !

Anóncia

Los darrièrs clips

Cargament...

La letra del Diari

Soscrivètz a nòstra letra d'informacions !

Soscrivètz a nòstra letra d'informacions !

Vos prepausam de vos abonar, en dos clics, a una letra regulara que vos tendrà assabentat·da de las sortidas dels novèls Diaris papièrs e de la publicacion d'articles novèls.

Avètz soscrich amb succès !