Seleccionar una pagina

Retrach literari

0 |

Marie-Laure

En 1822, Marie-Laure Grouard nasquèt avugla, muda, e gaireben paralisadaDins sos darrièrs vèrses Les premiers souvenirs, l’autora se definís aital : Enfant, j’étais muette, aveugle et si débile ., a Orbec, una comuna de Normandia. Sa vida corteta – morís a 21 ans – es un amolonament de dramas e de malastres : vei son bèl-fraire morir tragicament pendent un accident de caça, puèi son paire es mandat al banhe per frauda, e enfin, sa sòrre morís de la tuberculòsi, la meteissa malautiá qu’emportarà nòstra jove poetessa pauc de temps aprèp.

Çaquelà, es dins l’escritura que tròba solaç e desliurança. Noirits per sa solesa quora maldicha, quora benesida, sos tèxtes en francés, en pròsa o en vèrs, son inspirats de sa vida, de sas lecturas, de la natura que l’enròda. I mescla sas jòias, sas penas, sas sofrenças e sos espèrs, qualques còps amb maladreça, e nos convida dins son intimitat amb sinceritat e emocion. Marie-Laure a gaire d’estima per ela-meteissa tan la vida sembla èsser ruda amb ela e impossibla d’endurar.

Tre 1842, la jove autora naviga entre París e sa Normandia natala. Pendent aquel periòde, se liga d’amistat amb de gents de letras d’aquel temps, e correspond brèvament amb las poetessas Marceline Desbordes-Valmores e Amable Tastu, e amb los escrivans Jules Janin e Sainte-Beuve, amai amb Chateaubriand.

Marie-Laure se bota lèu dins una lucha contra la fatalitat, contra sos pròpris prejutjats, malgrat un desespèr quasi constant, amb sensibilitat e malenconiá, e totjorn coratjosa e determinada. Passionada, trabalha sens relambi, escriu tan per besonh coma per volontat de far ausir al monde sa votz de femna, e mai que mai, sa votz de poetessa.

Aital respond a Louis Ulbach, jornalista, romancièr e critic literari, amb aquel sonetPresent dins son òbra completa, Marie-Laure : essais en prose et poésies, que foguèt editada per Théodore de Banville en 1844, un an aprèp sa mòrt. afogat, revirat del francés :

Sonet
A M. L. Ulback.


M’avètz dich un jorn : Jove filha poèta,
Cantetz pas vòstra arma e amagatz vòstre còr
La femna, demest nosautres, deu demorar muda
Renegar sas amors e gardar sa dolor 

E vos respondi ieu : Digatz a la tempèsta,
Als grand vents, a las ondas d’estofar lor furor
Fasètz calar al valon lo resson que repetís
O lo crit de sofrença o lo crit de bonur 

Digatz al rossinhòl, jos la granda ramada
Que son accent fa pena a vòstra arma alarmada…
Que se cale totjorn… Defendètz al reclús 

D’invocar l’esperança e la libertat santa
Fasètz calar tot bruch, tot planh e tota canta
Quand tot serà mut, cantarai pas pus

Essais en prose et poésies (Ed. 1844)

Marie-Laure Grouard
Hachette & BNF, 2020
(Francés)
15 x 23 cm
506 paginas
25,90 €
EAN 978-2329387253

A prepaus de l'autor

Emilie Bosc

Emilia es una anciana estudianta d'occitan de l'Universitat de Tolosa 2 Joan Jaurés. Originària d'Avairon, trabalha actualament pel Centre Cultural Occitan d'Albigés. Foguèt estagiària e servici civic al Diari, ont se prenguèt de gerir la comunicacion e d'escriure d'articles, çò que contunha de far.

Soscriure
M'assabentar quand
0 Comentaris
Retorns en linha
Veire totes los comentaris

M’aboni !

Anóncia

Lo CalenDiari

Los darrièrs clips

Cargament...

La letra del Diari

Soscrivètz a nòstra letra d'informacions !

Soscrivètz a nòstra letra d'informacions !

Vos prepausam de vos abonar, en dos clics, a una letra regulara que vos tendrà assabentat·da de las sortidas dels novèls Diaris papièrs e de la publicacion d'articles novèls.

Avètz soscrich amb succès !