Seleccionar una pagina

Dorsièr

0 |

Los animals de la fèsta occitana – Claude Alranq e Vincent Rousillat

Lo libre sortiguèt dètz ans fa, mas nos diguèrem que valiá lo còp de ne tornar parlar dins lo quadre d’aquel dorsièr consagrat a Carnaval. Una de las caracteristicas de las fèstas carnavalescas en Occitània es la preséncia d’animals diches « totemics », simbòls vertadièrs de la vila o del vilatge tant coma d’una relacion estrecha amb la natura e nòstras originas salvatjas. Podriam citar, entre autres, la Tarasca de Tarascon, l’ase de Ginhac, l’ors de Pau, lo Camèl de Besièrs… Claudi Alranq, òme de teatre, que trabalhèt fòrça sus las tradicions e los imaginaris miègjornals, lo patrimòni cultural immaterial e son actualizacion dins l’espectacle vivent, prestèt sa pluma a-n-aquel obratge que fa referéncia.

Es una evocacion a l’encòp poetica e borlesca (en francés), impertinenta e documentada que se desplega en tablèus, d’un bestiari espantant. Pagina tras pagina, cabussam dins lo viatge e la tèsta nos vira entre los tèxtes agusats e los dessenhs colorats e dinamics del Vincent Roussillat. O cal plan dire, los polins, buòus, granhòtas e autres dracs de papièr, de fusta e de tela, son pensats per èsser meses en accion, per èsser utilizats, en musica e en fèsta, al mièg de la fola. L’illustrator a plan sentit e rendut la dimension « movedissa », lo bolegadís que se desgatja d’aquelas bèstias fabulosas. La tòca del libre es clara : pas question de calhar lo temps e de tombar dins una vision arrestada de la tradicion, non ! L’autor assaja de tirar los fials del passat, del present tant coma los dels futurs possibles. Los animals « totemics » (l’adjectiu « totemic » es discutit dins l’avant-prepaus) contunhan, a travèrs los sègles, un dialòg amb los gènis e los esperits perduts d’un mond d’avant las Glèisas e las Republicas. Mas capitan tanben de crear encara un ligam social fòrt e servisson de basa, d’axe central, per la fèsta vertadièra : aquela que marca las sasons e los passatges dins l’annada e dins la vida. Carnaval es jamai luènh… D’unes animals son ancestrals e sa preséncia se pèrd dins la memòria dels archius, d’autres son joves, coma lo Drac-trocha de la Salvetat que nasquèt en 2001 !

A cada bèstia (podriam dire cada quimèra) correspond un raconte : es l’autra fàcia de la tradicion viventa, sa capacitat de produccion d’imaginari. Aquelas istòrias an pas res de veire amb las faulas de las moralas aisidas, al contrari, assajan sovent de destorbar la realitat, de crear un « decalatge » dins l’espaci e dins lo temps, coma per porgir la clau d’un autre mond. La pichòta societat de la vila o del vilatge (de còps del barri) i tròba son raconte fondator, son dire de las originas. Lo libre de Claudi Alranq torna sus aqueles contes, i mescla de recèrcas istoricas, tot en servant la part de mistèri que dèu demorar. De còps, sa pluma s’escapa dins una paraula liura e sarcastica coma dins lo capítol sus lo gal de Gàllia qu’es una meravilha de legir. Aqueles « totèms » d’Occitània « desmainatjan e amainatjan las amnas » d’un país qu’es aquí, jos nòstres pès, lo sol que posquèssem téner en man : lo país de l’imaginari popular. L’enveja nos pren, alara, de passar coma los enfants dins la boca del buòu de Mesa per ne renàisser mai fòrts e mai grands…

Les animaux de la fête occitane
Claude Alranq e Vincent Rousillat
Editions Du Mont, Légend’
24 x 18 cm – 144 p.
25.00€

A prepaus de l'autor

Silvan Chabaud

Silvan es redactor al Diari, òc, mas carga mai de casquetas qu'aquela : jol nom de "Chab" canta dins Mauresca (Fracàs Dub) dempuèi la creacion del grop en 1999, e tanben dins Doctors de Trobar, doas formacions que fan sentir qu'es lo Massilia Sound System que lo faguèt cabussar dins l'emplec vivent de la lenga occitana. La lenga la maneja d'alhors tant que publiquèt un recuèlh de poesia, "Leis illas infinidas / Les îles infinies" (Jorn, 2012). Enfin, Silvan es universitari, autor d'una tèsi sus Bellaud de la Bellaudière, poèta provençal del sègle XVI e actualament cargat de corses a la facultat Pau Valèri de Montpelhier.

M’aboni !

Far un don al Diari

Lo Diari, coma tota la premsa emai la premsa occitana, patís d'una situacion malaisida. Aquí vos perpausam de sosténer la cultura en occitan. Cada don compta !

Anóncia

Lo CalenDiari

Los darrièrs articles

Los darrièrs clips

Cargament...

La letra del Diari

Soscrivètz a nòstra letra d'informacions !

Soscrivètz a nòstra letra d'informacions !

Vos prepausam de vos abonar, en dos clics, a una letra regulara que vos tendrà assabentat·da de las sortidas dels novèls Diaris papièrs e de la publicacion d'articles novèls.

Avètz soscrich amb succès !