Seleccionar una pagina

Critica literària

0 |

La drolleta de la luna – Adelina Yzac

La drolleta de la luna
Adeline Yzac
15 x 21 cm – 87 paginas
Letras d’òc
12.00€

Lo sòmi de Lisa es de veire la nèu. Mas la drolleta viu al país del solelh, entre las vinhas e la mar. Subretot, dempuèi qualques annadas, la Lisa es « un enfant de la luna ».

Enfant de la luna, son de polits mots per designar aquela malautiá del nom scientific barbar, lo Xeroderma Pigmentosum. Una malautiá genetica rara, que fa aparéisser de tacas brunas marridas e dolorosas tre que la pèl dintra en contacte amb los rais del solelh. Existís pas cap de tractament. Lo sol biais de se protegir es de fugir tota lutz del jorn, per evitar d’agravar los simptòmas e de riscar un càncer de la pèl. Mai que las sofrenças fisicas, la dolor tòca tanben la joveneta Lisa al nivèl moral. Deu demorar embarrada dins l’ostal familial de las Lobas, sens ne poder sortir a un autre moment que la nuèch. Qun malur quand òm viu al país del solelh ! Trista e soleta, Lisa sòmia de poder córrer defòra, de jogar amb d’autres drollets, e tanben, de caminar dins la nèu. Es sa mairina, la Loïsa, una femna vièlha, que va decidir d’exauçar los desirs de la drolleta. Se pòt pas viure que la nuèch, alara la menarà dins un país ont las nuèches duran de meses. A qualques oras d’avion del país d’Enaval, lor país mediterranèu natal, aquel luòc existís, e se tròba al nòrd d’Euròpa, en Finlàndia. Aquí, es lo país d’Enamont, que lo solelh i apareis pauc, e que las sasons i son pas que doas. Es tanben lo país del papà Nadal, la Lapònia, ont viu lo pòble Same.

La drolleta e la Loïsa quitan alara lor ostal de las Lobas per entreprene un viatge grand. Aculhida en çò dels Juhan, una familha Same, Lisa pòt enfin menar una vida normala. Es pas pus un problèma, la malautiá. Jòga defòra amb los enfants Sames, Stalò e Tana. Descobrís d’animals estranhs, los renes, e los cans de nèu que semblan de lops. Puèi, pòt córrer dins la nèu. Los Sames, eles, an fòrça mots per designar la nèu. Aquò suspren un pauc la drolleta, qu’assimila aisidament aquela lenga novèla, e que s’acostuma lèu a aquel biais de viure plan diferent.

Per la Loïsa, es mai complicat. La femna vièlha es urosa de veire Lisa oblidar un pauc sa malautiá, mas, a l’encòp, es nostalgica de sa vida passada. Dins aquel luòc alunhat ont las lengas e las culturas se crosan, se remembra de sa vida a las Lobas. Se remembra de Guilhèm, son òme, que tornèt pas jamai d’Argeria. Se remembra tanben de sa lenga, de l’escòla, de l’anóncia de la malautiá de Lisa, cinc ans fa… E ara, es ela que demòra embarrada dins l’ostal dels Juhan, a susvelhar sa filhòla de darrièr sa fenèstra.

Adelina Yzac fa s’entremesclar doas vidas, la vida novèla e urosa de la drolleta e los sovenirs nostalgics de Loïsa. Lo país d’Enamont s’opausa al país d’Enaval. Lo negre al blanc. La vida a la mòrt. Los jorns venon de nuèches, lo solelh se transfòrma en nèu, la Lisa jòga defòra e la Loïsa s’embarra dins l’ostal, los sòmis de la primièra venon realitat e la realitat de la segonda se càmbia en sovenirs languissoses.

A prepaus de l'autor

M’aboni !

Far un don al Diari

Lo Diari, coma tota la premsa emai la premsa occitana, patís d'una situacion malaisida. Aquí vos perpausam de sosténer la cultura en occitan. Cada don compta !

Anóncia

Los darrièrs clips

Cargament...

La letra del Diari

Soscrivètz a nòstra letra d'informacions !

Soscrivètz a nòstra letra d'informacions !

Vos prepausam de vos abonar, en dos clics, a una letra regulara que vos tendrà assabentat·da de las sortidas dels novèls Diaris papièrs e de la publicacion d'articles novèls.

Avètz soscrich amb succès !