Seleccionar una pagina

Umor

0 |

La corsa amb lo temps

Los quadrants solars marcavan que lo temps fugissiá a son ritme e sens pietat. Se coneis plan de monde que corrisson aprèp lo temps, a la recèrca de lor passat o en quista de devenir. Fòrça monde pensan que Dieu metèt una setmana (de sèt jorns o de 35 oras ?) per crear lo Monde o encara (mas lo monde es sovent piòt – de Nadal ?) que las sasons se seguisson a un ritme indefugible : prima, estiu, tardor, ivèrn, prima…

La modernitat que vòl faire totjorn unas causas novèlas (sens cap ni centena, unes braves còps) a pres per tòca de negar lo temps : es pas mai question de se plegar als cambiaments quotidians entre nuèit e jorn, setmanièrs entre jorns de trabalh e dimenges o dimenjadas, annadièrs dins la rompedura afortida de la ronda de las sasons… D’unas fòrças (economicas, ideologicas…) nos vòlon faire mestrejar lo temps e lo plegar a nòstra bona (enfin, a lor marrida) volontat. D’exemples, n’avèm a bodre : los supermercats son dobèrts los jorns de fèsta ; la messa del dimenge se fa lo dissabte de ser ; las partidas de fotbòl o de rugbi se jògan a miègjorn ; la dintrada de las classas se prepara al mes de mai ; los presents de Nadal se crompan en octòbre ; las campanas de Pascas tornan per Candelièra ; nos propausan de manjar fetge gras per Pascas ; fan de nèu artificiala per esquiar en agost ; amb lo rescalfament, l’estiu començarà en abril…

La possibilitat d’una setmana dels quatre dijòus s’estavanís dins los fums de la debrembança…

Sèm tornamai a una crosada (non pas dels camins, mas dels oraris) amb la question fondamentala de las oras e la fin anonciada dels cambiaments d’estiu en ivèrn e d’ivèrn en estiu (la prima e la tardor son als abonats absents !). En França, serián sièis sus dètz a optar per l’ora d’estiu permanenta. Los autres, lor i agrada mai l’ora d’ivèrn, levat los 4 per cent (e ne soi !) qu’an optat per l’evidéncia : se tornar metre a l’ora del solelh.

Mas qué revèla aquela volontat de transpausar miègjorn a doas oras del vèspre ? Volètz que vos digue mon punt de vista sens pèrdre una minuta (o, quitament, una segonda) : es encara una fractura civilizacionala (e de las bèlas !) que se met en camin. Los mots miègjorn e mièjanuèit perdràn tota significacion ! A quna ora tustarà l’assassin de mièjanuèit ? A quna ora la pantofla daurada de Cendroseta tornarà venir espartenha ? A quna ora los pols seràn sensats cantar : es que los caldrà condicionar rapòrt a l’ora novèla ? Cossí farà qualqu’un per s’apariar amb sa collèga quand serà amorós d’una pendula ? Vesètz la lauseta dels trobadors celebrar lo retorn de l’alba a nòu oras del matin tota soleta, quand lo monde serà al trabalh e los pichons dintrats a l’escòla ? Caldrà tòrcer las agulhas dels darrièrs quadrants solaris, testimònis ancestrals del temps que passa e que fugís, per que lo solelh se plegue a las necessitats de l’ora pòst-modernista e re-actualizada ? Cossí èsser dorièr se las oras an ja doas oras d’avança ? Cossí èsser tardièr se cal esperar doas oras de mai (e pas solament al mes de mai) ? Cossí voler l’espandiment de la pensada e de l’accion ecologicas e causir referéncias oràrias sus d’autras basas que la corsa dels astres, del solelh, de la luna e de las estèlas, de la nuèit e del jorn ?

La sembla-racionalizacion novèla e forçada serà un pas de mai per l’artificializacion e l’uniformizacion de las existéncias umanas, que pertocaràn a un moment o l’autre los mondes animal e vegetal. Tot aquel rambalh menat a l’entorn dels cambiaments d’oras es un procediment de despossession de la memòria collectiva e de l’usatge normal del temps.

Tres-minutas Roch

A prepaus de l'autor

M’aboni !

Anóncia

Los darrièrs articles

Los darrièrs clips

Cargament...

La letra del Diari

Soscrivètz a nòstra letra d'informacions !

Soscrivètz a nòstra letra d'informacions !

Vos prepausam de vos abonar, en dos clics, a una letra regulara que vos tendrà assabentat·da de las sortidas dels novèls Diaris papièrs e de la publicacion d'articles novèls.

Avètz soscrich amb succès !