Seleccionar una pagina

Fotomatòn

0 |

Fotomatòn – David Bordes, contaire pirenenc

Quin presentarés la toa activitat ?

Que soi acompanhator en montanha. Qu’ei un mestièr joen, d’un quarantenat d’annadas pas mei.
Que hèi descobrir la montanha, d’un anar generalista, en har lo contact enter l’environament aqueth
e un public de tot atge. Segon la sason, qu’ac hèm dab raquetas de nèu, o a pè, o dab asos.
Qu’ensajam de botar en contact lo monde dab la fauna e la flòra. Adara, qu’èi hornit lo conte au men
tribalh d’acompanhator.

Perqué as avut enveja a un moment dat d’ajustar los contes ?

Que’m soi hèit gahar peu Sèrgi Mauhorat, lo contaire. Que comencèi de tribalhar en 2002, e que soi
estat diplomat en 2004. Qu’encontrèi l’associacion Petits Pas, qui tribalha dab asos. Que volèvam
apitar randoneas dab asos e seradas contes. Que contactèi au Sèrgi, tà har deu contaire sus aqueth
projècte. Au moment de parlar sòus, qu’arrefusè d’estar pagat mes que’m disó : « que vieni, si
ensajas lo conte ». E atau ! Que’m soi format en har. Mercés au Sèrgi, que’m soi avisat de quin
integrar la lenga au conte.

Quan as botat la lenca nosta, en la toa activitat ? Quin s’ei hèit ?

Quan comencèi la mea activitat professionau, que la parlavi dejà. Tau mestièr, que s’ei hèit de faiçon
evidenta, en exprimí’m e perpausar sortidas en occitan. A la debuta que m’an espiat tau com un
extraterrèstre. Uei lo dia, qu’èi collègas qui parlan tanben, tau com l’aussalés Pèire Vidal. Que’ns
servim de la lenga tot dia. Quan ei pausada com evidéncia, qu’endralha monde a l’endarrèr.
Concretament suu terrenh, dab la toponimia, qu’as la lenga de pertot. Atau que podem explicar çò
qu’ei la Pena Mieitadèra, per exemple. La « pena » purmèr, puish lo « miei »… De mei, que hèm
palancas dab lo castilhan, quan e’s presenta.

David Bordes

Contaire pirenenc

E pensas qu’as un ròtle a jogar de cap tà la biodiversitat ?

Quiòc, que hè partida deu mestièr, de sensibilizar a l’ecologia. Que’m guardi d’estar tròp militant. La
grana question qui cad tot còp qu’ei « E l’ors ? Qué’n pensatz ? E lo lop ?… » Que responi sovent e i
a la vision globau qui ditz de òc, la grana fauna que’n cau. Mes que i a la realitat sociau suu terrenh,
deu monde pastorau. N’ei pas tot blanc o tot negre. Qu’avem d’integrar en las reflexions, la relacion
enter Òmi e Animau peu mitan particular de la montanha. Saps, qu’ei un monde d’adaptacion, un
environament qui pòt estar dur e ostil. Tot çò qui viu en montanha qu’a botat au punt ua estrategia tà
subervíver, en desvolopar sistèmas tà ajudà’s los uns e los auts. Qu’ei ginhèc de har compréner aquò
au monde. Après aver observat los sarris a la longa vista, que’n sorteishen esmiraglats. L’espiar que
cambia. En parlar de biodiversitat, que m’agrada hèra la frasa deu David Grosclaude, qui ditz
qu’avem d’un costat lo recauhament climatic e de l’aute costat l’en·hrediment culturau. La montanha,
las Pirenas que son tanben lo monde que i damoran. Que ja l’organizacion sociau, l’agricultura, las
lengas, las cantas… A còps, que’us disen embarrats, lo monde de las vaths. Nani. Que i a
foncionaments especifics, qu’avem d’ac enténer, tau com la lenga.

A prepaus de l'autor

M’aboni !

Anóncia

Los darrièrs articles

Los darrièrs clips

Cargament...

La letra del Diari

Soscrivètz a nòstra letra d'informacions !

Soscrivètz a nòstra letra d'informacions !

Vos prepausam de vos abonar, en dos clics, a una letra regulara que vos tendrà assabentat·da de las sortidas dels novèls Diaris papièrs e de la publicacion d'articles novèls.

Avètz soscrich amb succès !