Seleccionar una pagina

Dorsièr

0 |

Dorsièr – SERGE PEY

Focus sus un artista emblematic
de Tolosa, conegut e reconegut
dins lo mond tot.

2017 serà estada una annada de marcar d’una pèira blanca o de gravar sus un baston d’avelanièr per lo poèta d’accion e plastician que se veguèt remetre doas distincions e pas de las mendras. Aquò’s per nosautres una escasença somiada de balhar una ulhada a son trabalh artistic de 2018 e abordar sos projèctes per l’annada venenta.

« Las caminadas que fau son coma de libariás, vau rescontrar de legeires, de gents que vòlon legir lo mond e que m’aprenon tanben a lo legir. Escoti l’autre tant coma el m’escota. »
S. Pey

Un bus… la partença d’un grand viatge artistic. Un bus, lo « 26 » : aquel que mena de la ciutat d’Empalot al centre-vila tolosenc e que i fa sas primièras armas en declamant sos poèmas. Ten alara 20 ans, dins las annadas 70.

Dempuèi, Serge Pey barrutlèt de per lo mond al rescontre dels autres, en tot escambiar, escotar, legir, escriure de poèmas ; de l’Africa negra a las tèrras dels Indians Huichols de Mexic o per de viatges dins lo temps a travèrs de la « lenga nòstra » per exemple.

Uèi, Serge Pey es un dels representants màgers de la poesia d’accion e de la preséncia del poèma al dedins de la performància. Son art singular mèscla a l’encòp d’unes aspèctes del happening, de la poesia sonòra, de l’installacion, de l’art-accion… S’agís d’un trabalh de plastician, dessenhaire e escalpraire.

« L’escritura aparten pas sonque als alfabets. Pòt èsser un dessenh, un glife, un ieroglife, un calhau pausat sus la sabla, una pluma o aquelas traças dins nòstras caunas. »

Rica d’un centenat de publicacions, l’òbra de Serge Pey se pòt pas abraçar d’una agachada soleta. En delà de l’objècte libre, la poesia se pòt tanben escriure sus una bròca, per exemple. E se’n priva gaire, Pey. Foguèt conegut antan per l’utilizacion del baston de pluèja que faguèt dintrar en Euròpa, amb sos martelaments chamanics, lo ritme dels pès qu’acompanha son dire de farfantèla, las pomas d’amor e los objèctes divèrses que los utilizèt dins sos recitals-accion (barricadas d’adesiu, lampa de sòudar, placas de veire…). Fin finala, de centenats de bastons blancs cubèrts de tèxtes minuciosament redigits fan plenament partida de son trabalh d’escritura. Uèi, prenon plaça dins de galariás e musèus per de mòstras e de performàncias artisticas. Se ne pòdon veire dos en mòstra permanenta a l’Ostal d’Occitania a Tolosa.

En 2009, pareissiá lo Nihil et Consolamentum de Serge Pey, amb la complicitat d’Alem Surre Garcia (escrivan de lenga occitana e francesa) per n’establir lo tèxte occitan.

« Dins aqueste poèma, Nihil et Consolamentum, que diguèri milanta còps en occitan e en francés davant los publics assassinats del poèma, defendèri pas l’estetica d’una lenga, mas son etica. »

Se’n seguirà una seria de performàncias poeticas del duò Serge Pey – Alem Surre Garcia ; mas tanben Nòstra dòna la negra dins una revirada d’Eric Fraj.

 

En 2014, entamena una caminada que lo mena al cementèri de Collioure que i jai Antonio Machado, lo grand poèta exiliat del franquisme. Sus son esquina, una boita de letras contenent de centenats de letras.

« Dins aquesta saca, recaptèri de letras per vos. De letras escrichas per d’enfants, venguts de l’avenidor, ja qu’un poèta demòra totjorn lo portaire d’una enfància que los agacha. »

 

En mai de 2017, recep de la part de la Societat de las gents de letras lo grand prèmi nacional de poesia per Venger les mots, editat en cò de Bruno Doucey. Aicí, es celebrat lo Poèta de la resisténcia que luchèt sempre contra l’injustícia a travèrs sos poèmas. Dins aqueste obratge, rend omenatge als eròis antifranquistas, als Indians d’America, als Pussy Riot… entre autres a « Quico » Sabaté, militant anarquista tuat en 1960 per la Guardia Civil de Franco, o encara a Léonard Peltier, membre de l’American Indian Movement, totjorn empresonat dempuèi mai de quaranta ans.

Lo 6 de novembre passat, es lo prèmi Apollinaire 2017 que li foguèt decernit a l’unanimitat coma poèta d’accion. Una distincion de mai per saludar mai de quaranta ans de creacion al servici d’una òbra potenta e resistenta e mai particularament l’obratge Flamenco. Les souliers de La Joselito (Éditions Dernier télégramme).

Qualquas datas en 2018

40 afichas creadas per Serge Pey expausadas dins los panèus publicitaris de la vila de Tolosa.
Perqué se vei pas cada jorn de poesia en grand, a gratis, la nuèch, lo jorn e pendent 15 jorns, un pauc d’en pertot de per la vila.

Del 22/05 al 29/06
Mòstra : Seria de 20 telas, dessenhs, de poesias visualas e de pegatges a l’entorn de la tauromaquia e de la dança flamenca realizats en 2018, expausats a l’institut Cervantes de Tolosa.

Del 03 al 19/06
36 en mercat de la poesia a París : lecturas, rescontres.

Del 14 al 16/06
Collòqui internacional organizat per lo laboratòri FRAMESPA.

Del 05/06 al 01/09
Mòstra Critica del temps al Museum d’Istòria Naturala de Tolosa.

« Pòt èsser mesa a prètz, la poesia ? demanda Serge Pey. La poesia a pas de prètz*Jòc de mots sus lo mot « prix » en francés ! Mas soi tras qu’urós d’aqueste prèmi Apollinaire, ja qu’es una guinhada istorica. Apollinaire, m’acompanhèt pendent tota ma jovença, mesclat a las musicas de Léo Ferré. Puèi, o sabètz, demòri a Tolosa, carrièra dels Polinaires ! E aqueste « A » privatiu, es coma lo de l’anarquia ! »

L’obratge primat recampa d’escriches sus un trentenat d’annadas que retrason las relacions que lo poèta tolosenc teissèt dempuèi sa jovença amb la dança e lo cant flamenco.

« Lo flamenco m’aviá fissat de sas agulhas e las caucidas de sa votz rotlavan dins ma boca, butadas per d’enfants invisibles de la luna e los vièlhs tarribles dels rius. »

 

Aqueste filh d’antifascistas espanhòls, president de l’emblematica Cave poésie de Tolosa, artista obrièr*Jòc de mots en francés : « œuvrier » del Chantier d’art provisoire de l’Universitat Joan Jaurès, o encara insadolable cercaire d’art contemporanèu, son òbra e sa vida son semenadas de rescontres.

La mòstra de l’estiu passat al Museum d’Istòria Naturala de Tolosa es un trabalh plastic que pòt faire pensar a un collectatge al fial de sas passejadas. S’agís d’una composicion de pensadas, de frasas, de mots e d’objèctes divèrses coma de tròces de fusta, circuits imprimits, plumas, sagetas de silex, espets d’obsidiana, fials electrics… Al primièr agach, pòt semblar incoerent, incompatible, mas la mesa en scèna imaginada lor fa prene vida e per lo ciment delicat de la poesia, se destria lo messatge pastat d’intemporalitat e d’umanitat. Un messatge-ligam entre passat-present que nos mena implicitament a pensar al futur.

Serge Pey qualifica tanben sa poesia d’ « intranquilla ». Son òbra coma l’autor demòran de mal classificar. E l’impaciéncia es granda de saber ont nos va menar dins sos projèctes venents.

… e de libres

Març de 2018 :
Mathématique générale de l’infini, Prefaci André Velter, Edicions Gallimard
Poésie-action, Edicions Castor-Astral
Apulée, n° 3 : “La guerre et la paix”, tèxtes collectius, Edicions Zulma

Junh de 2018 :
Dans la mesure du bol et autres distances, Edicions Le bois d’Orion
Occupation des cimetières, Edicions Jacques Brémond

A prepaus de l'autor

Cathy Lacroix

Cathy Lacroix es directritz de l'Institut d'Estudis Occitans de la Region Occitània - Miègjorn / Pirenèus, l'associacion qu'edita Lo Diari e lodiari.com. Participa a l'elaboracion del magazine e s'encarga dels abonaments e de tot l'aspècte administratiu. Apassionada d'arts, li arriba tanben d'escriure dins la revista, sus aquel subjècte mai d'autres.

M’aboni !

Far un don al Diari

Lo Diari, coma tota la premsa emai la premsa occitana, patís d'una situacion malaisida. Aquí vos perpausam de sosténer la cultura en occitan. Cada don compta !

Anóncia

Los darrièrs clips

Cargament...

La letra del Diari

Soscrivètz a nòstra letra d'informacions !

Soscrivètz a nòstra letra d'informacions !

Vos prepausam de vos abonar, en dos clics, a una letra regulara que vos tendrà assabentat·da de las sortidas dels novèls Diaris papièrs e de la publicacion d'articles novèls.

Avètz soscrich amb succès !