Seleccionar una pagina

Dorsièr

0 |

Dorsièr – Polar : Joan Ganhaire – Un tant doç fogier

Per la seisena fes, Joan Ganhaire nos fa seguir lo comissari Darnaudguilhem e l’inspector Diagana Traoré dins una enquista plena de rebombiments, mestrejada de man de mèstre. La vila imaginària de Maraval i pren una dimension de mai en mai espessa, l’univèrs de l’autor es ara installat : avèm l’impression de lo conéisser, d’i èstre anat, entre « cors Lesfargas » e « baloard Dau Melhau »… La musica lemosina, Ganhaire la met au servici d’un racònte que balança entre negror e comic de situacion, ambé un ton original que dona tota sa sabor au tèxte.

Aqueste còp, Ganhaire nos dobrís lei pòrtas d’un fogau d’acuelh per andicapats (« los endechats » en lemosin) sonat « l’Espelida ». Siam dins un microcòsme, una pichòta societat. Lo murtre d’una joina residenta de l’establiment trebola aqueu monde claus onte lei non-dichs e lei secrets lei mai òrres van pauc a cha pauc se desvelar.

Lo roman es fidèu ai canons dau genre, l’equilibri es totjorn mantengut entre descripcion e analisi de la violéncia ordinària, critica sociala e retrachs de femnas e d’òmes dins sei vidas singularas. Lei personatges son estacants, lo comissari Darnaudguilhem tant coma lei segonds ròtles o lei victimas collateralas d’un afaire tentacular que nos tèn de pagina en pagina, sensa jamai pèrdre de buf ni de suspens. Darrier la trama principala, se destacan d’istòrias parallèlas : lo quotidian dei gents que trabalhan au « doç fogier » de l’Espelida, la vida vidanta dei policiers coma lo Diagana Traoré que viu entre doas culturas e comunica ambé leis esperits de la brossa maliana. Lo roman s’organisa coma lo plan de la vila imaginària de Maraval, de carrièra en carrièra, tot en espandiment, e lo legèire s’i passeja guidat per una intriga pivelanta.

Se, d’en primier, la varianta lemosina ben marcada de la lenga de Ganhaire pòu èstre una dificultat, amb un pauc de volontat e lo temps que fau per dintrar dins l’istòria, òm es sosprés puèi de l’oblidar e de s’i acostumar, naturalament : es aquí un dei torns de fòrça d’aquela escritura, rica e intelligenta. D’afondraments de pròvas en revelacions, ren es pas jamai segur, e fin finala, lei « fadats » que pòblan lo fogau de l’Espelida pareisson ben mai umans e normaus que la màger part dei gents que leis enròdan, emplegats, administratius, educators, parents o servicis sociaus.

Onte comença la foliá vertadièra ? Entre embarrament fisic, medicau e mentau, frustracions sexualas e violéncia retenguda, Darnaudguilhem assaja de tenir la barra, capitani d’un vaissèu esmarrat… Lei jornalistas que viran a l’entorn, l’enquèsta qu’avança gaire, la decepcion amorosa : tot pesa sus l’esquina d’un comissari anti-eròi qu’es pasmens un far dins la tempèsta. Dau rèsta, es ben au còr de la tempèsta o lei pès dins leis aigas fangosas qu’òm entrevei, subran, la lutz. Au bot d’aqueu seisen roman, es l’enveja de legir (o de tornar legir) lei volumes precedents que vos prendrà, e lo monde de Ganhaire, lo faretz vòstre : es çò que se debana, generalament, ambé lei bòns libres.

IEO edicions A tots
Novelum, 2017
18 x 13,5 cm – 144 p.
15.00€

A prepaus de l'autor

M’aboni !

Anóncia

Lo CalenDiari

Obrir lo CalenDiari

Los darrièrs articles

Los darrièrs clips

Cargament...

La letra del Diari

Soscrivètz a nòstra letra d'informacions !

Soscrivètz a nòstra letra d'informacions !

Vos prepausam de vos abonar, en dos clics, a una letra regulara que vos tendrà assabentat·da de las sortidas dels novèls Diaris papièrs e de la publicacion d'articles novèls.

Avètz soscrich amb succès !