Seleccionar una pagina

Dorsièr

0 |

Dorsièr – Bernat Cauhapé

Bernat Cauhapé, alias K.O.P. :
un artista impertinent

Avèm afar amb un artista vertadièrament multicartas, que sa paleta cobrís tant las arts plasticas (pluma, aqüarèla, acrilica), coma l’interpretacion teatrala, la musica o encara l’escritura (libre, paraulas de cançons…).

L’èx-animator cantonal fonda a la fin de las annadas 80 amb un grop d’amics la còla de teatre amator L’Emporte-pièce e crean la famosa interpretacion « Une ferme en T.R.O.P » d’Yves Garric, qu’amb ela, faràn lo torn d’Avairon, puèi de França tota. Mai tard, Bernard crèa una tropa professionala amb la Comedia dell’Oc, que durarà 35 ans. Se sovenèm del Macarèl Show e de sa cançon dels tripons : « One two tripous » mas tanben de las adaptacions de tèxtes d’Yves Rouquette, Jean Bodon, André Lagarde, Alem Surre-Garcia.

Autor d’illustracions, publiquèt de dessenhs dins las revistas Aveyron magazine e Tocade o encara dins de libres coma Las aventuras de Nasr-Eddin, revirada d’Yves Rouquette, Lo renhe de Janús de Quim Candèrs, Limitas e de Cada Jorn de Jean Bodon, e obrèt recentament per lo CIRDOC.

Bernat Cauhapé es tanben afogat de « happenings » e d’intervencions en public que i mescla las diferentas facietas de son art grafic. Se remembram entre autres de sa performància en dirècte amb la companhiá Guilhèm Lopez, lo temps del concèrt sus lo tèma de la Retirada o encara pendent lo festenal l’Estivada a Rodés. Participèt a d’installacions de Land Art, notadament per lo « Parcours Botanique imaginaire » en 2015 dins lo PNR dels Grands Causses. Foguèt tanben causit per realizar l’escenografia de l’Ostal Bodon a Crespin en Avairon, departament que i es prigondament estacat, en particular al canton de Naucèla.

Amb lo trio de jazz manouche Savignoni, lo Papet (Bernat Cauhapé) interprèta los grands classics del jazz, liurament revisitats per l’escrivan occitan Robert Marty, çò que balha una resulta quora delicada quora detonanta, en particular amb lo tròç chanut Soi pas qu’un gigolo !

L’estiu passat, presentèt a la Quincaillerie de Naucelle de pinturas inedichas, d’unas inspiradas per l’escrivan Florian Vernet dins un trabalh de recèrca sus los mots en francés d’origina occitana : que dalle/que d’ala, a bisto de nas/a vista de nas...

« Pensées bêtes » Edicions Au chien qui pète – 100 paginas – octòbre de 2016
E mai siá en francés, aqueste libre fai resson a la lenga d’òc qu’afecciona mai que tot e a la poesia. « Il y a des jours, on préférerait qu’il fasse nuit ».

Cossí s’associèt l’occitan a vòstre trabalh artistic grafic ?

Tot naturalament, l’occitan es pas ma lenga mairala e mai se mon paire parlava lo bearnés, mas pas jamai a l’ostal. Tornèri aprene l’òc sus scèna a la debuta de la Comedia dell’Oc, coma un còp de rastèl sul nas. Puèi descobrissi de grands autors coma Jan dau Melhau Marcèla Delpastre, Ives Roqueta, Jaumes Privat, Joan Bodon, de musicians : Bernat Combi, Massilia Sound System, Nadau e tantes mai, sens doblidar los vesins païsans. Doncas lo grafisme, las pinturas d’estil brut son la seguida logica e espontanèa de l’occitan, coma disiá Ives Roqueta, « l’estetica es jamai qu’una crassa a la mòda ».

Parlatz-nos de la mòstra a Naucèla.

Los responsables de la galariá Quincaillerie de Naucèla vilatge, coneguda per sos tripons Charles Savi, me convidèron a expausar en urgéncia per remplaçar un artista. Realizèri doncas en un mes un dotzenat de pinturas de format mejan e grand en m’inspirant de mots en òc utilizats correntament en francés coma « dare dare » (d’ara d’ara). Faguèri tanben de retraches de personalitats localas qu’avián pas res de realist coma JPM, Jean-Paul Massol, un tipe truculent e patesejant natural. Remarquèri que lo public, li agradava de retrobar las expressions en occitan « a vista de nas », « fadat », etc. Tanben, per l’estrena de la mòstra organizèri una banasta gratuita per faire ganhar una de las telas e dins un palhasson botèri fòrça bilhetas « pas res » e un ganhant « feda fada ».

De qué son vòstres projèctes ?

Ai un projècte quasi cada matin que lo solelh se lèva. Per l’ora, de tèxtes descalats per un grand fotografa avaironés Patrici Geniez que deu sortir a la prima 2019 « Carnet d’images, rivière Tarn, du mont Lozère à Garonne ». Una mòstra, totjorn sus lo principi de Naucèla, en decembre a la Librariá occitana de Lemòtge amb d’expressions de Lemosin. Ensagi tanben de faire la seguida de « Pensées bêtes », mas fins ara, las fuèlhas s’entestardisson a demorar blancas. Contunhi de faire de performàncias amb la companhiá Guilhèm Lopez sus la Retirada. E, e, e…

A prepaus de l'autor

Cathy Lacroix

Cathy Lacroix es directritz de l'Institut d'Estudis Occitans de la Region Occitània - Miègjorn / Pirenèus, l'associacion qu'edita Lo Diari e lodiari.com. Participa a l'elaboracion del magazine e s'encarga dels abonaments e de tot l'aspècte administratiu. Apassionada d'arts, li arriba tanben d'escriure dins la revista, sus aquel subjècte mai d'autres.

M’aboni !

Far un don al Diari

Lo Diari, coma tota la premsa emai la premsa occitana, patís d'una situacion malaisida. Aquí vos perpausam de sosténer la cultura en occitan. Cada don compta !

Anóncia

Los darrièrs articles

Los darrièrs clips

Cargament...

La letra del Diari

Soscrivètz a nòstra letra d'informacions !

Soscrivètz a nòstra letra d'informacions !

Vos prepausam de vos abonar, en dos clics, a una letra regulara que vos tendrà assabentat·da de las sortidas dels novèls Diaris papièrs e de la publicacion d'articles novèls.

Avètz soscrich amb succès !