Seleccionar una pagina

Tòca-Maneta

0 |

« Al fons de vòstre canapè, degun vos ausirà pas credar… »

1 – Amnesia – The Dark Descent
2 – Outlast
3 – Layers of Fear

Chaspaires de maneta, picanhaires de botons, balhaires de jòia a stick e esportius de canapè, adissiatz !

Coma aimi pas far las causas a mitat, quand ai legit « fantastic » me soi dich « Tè, non, ieu vau parlar d’orror, anem-l-i los pès primièrs, zo, lo nenon e l’aiga del banh ».

Es qu’avèm pro d’aujòls illustres dins aquel genre : Silent Hill o Resident Evil per començar ! Capitam quitament d’aver, coma al cinèma, de jos-genres, aital Until Dawn o la colleccion The Dark Pictures Anthology juste començada amb Man of Medan, son inspirats del slasher, sabètz, lo film d’orror estudiantin ont perdèm un element del grop cada 5 minutas…

Mas me voliái estacar mai que mai a un element tipic dels jòcs d’orror recents, un element que me sembla foncionar, e que dona a aquela mena de jòcs un aspècte interessant d’estudiar.

Partissèm del principi de basa qu’un jòc es lo contròle qu’avèm sus un personatge. Ara imaginam que limitam son camp d’accion, del temps que de sornas menaças l’environan e bòtan sa vida en dangièr ; imaginam que passam d’un jòc ont avèm un mejan de defensa, coma Resident Evil, mai se las municions i son comptadas, a un jòc ont avèm pas res, manca nòstres uèlhs per plorar, veire de causas destorbantas, e evidentament far un pauc de persisténcia retiniana. Es la causida de mantun títol, ne reteni tres que son de bons exemples d’aquela tendéncia videoludica plan marrida per las personas cardiacas.

Dins Amnesia : The Dark Descent, un tipe se desvelha amnesic dins un castèl, centre d’experiéncias estranhas. A sonque en mans un fanal per s’esclairar, que lo negre li provòca de crisis d’ànsia (cal gerir sa santat mentala, una mecanica de jòc plan lovecraftiana s’i pensam), mas se pòt pas servir d’una arma que n’i a pas. E puèi : contra qué ? Basta que se tròbe dins una pèça inondada per veire que, alai luènh, quicòm se desplaça dins l’aiga, quicòm que se vei pas mas que ne vesèm las pesadas. Aquí pas d’autra solucion que de córrer e de s’amagar, en pregant que la menaça passe…

Outlast tòrna prene lo principi d’Amnesia, mas dins un asili (òc, sabi). Lo personatge i ten una camèra a vision nuechenca (bonjorn lo film Rec), que pòt decidir d’activar per i veire. Evidentament, tot comença de lisar a comptar del moment que vei efectivament de causas…

Dins Layers of Fear, lo personatge qu’incarnam es quasiment pas jamai mes en dangièr fisic. Malgrat aquò, la paur nais d’una conjoncion de causas plan menadas : l’ambient, los jòcs de lums, la negror del perpaus, e mai que mai la folia del personatge principal, un pintre trevat per un drama familial e secutat per son òbra mèstra. Tot lo perpaus e las mecanicas repausan sul fach que lo personatge es despoderat, dins totes los sens : se desplaça lentament, arriba pas a acabar sa pintura, arriba pas a se tornar construire una vida. E pertant li demòra un poder, lo mai grand de totes : aquel de son esperit, a l’encòp font de sos problèmas e remèdi per se’n sortir…

En aquò, aqueles tres jòcs rejonhon lo trabalh de Lovecraft, teorician màger de la terror psicologica quand escriu un raconte a la primièra persona clafit de descripcions allucinadas ont vesèm ponchejar un esperit tafurat al qual sèm pasmens obligats de far fisança, presonièrs que sèm de son punt de vista…

E en aquò aquestes jòcs son fin finala de plan melhoras aplicacions dels concèptes de Lovecraft que d’unes jòcs sagelats « Mite de Cthulhu » ! Mas vòli pas denonciar, n’i a que me vendrián trevar la nuèch…

A prepaus de l'autor

Tristan Gahús

Tristan Gahús es l'escais, coma aquò se fa dins aquel mitan, de qualqu'un qu'aima plan los videojòcs e qu'es prèste a partatjar sa passion en occitan. Autor de detzenas de cronicas, de còps radiofonicas, sus las sortidas recentas, chafradas Tòca-Maneta, tòrna sul Diari amb una novèla formula, mai larga e mai "trans-mèdia", coma se ditz en occitan blos !

Soscriure
M'assabentar quand
0 Comentaris
Inline Feedbacks
Veire totes los comentaris

M’aboni !

Far un don al Diari

Lo Diari, coma tota la premsa emai la premsa occitana, patís d'una situacion malaisida. Aquí vos perpausam de sosténer la cultura en occitan. Cada don compta !

Anóncia

Lo CalenDiari

Los darrièrs clips

Cargament...

La letra del Diari

Soscrivètz a nòstra letra d'informacions !

Soscrivètz a nòstra letra d'informacions !

Vos prepausam de vos abonar, en dos clics, a una letra regulara que vos tendrà assabentat·da de las sortidas dels novèls Diaris papièrs e de la publicacion d'articles novèls.

Avètz soscrich amb succès !